Podobnie jak w latach ubiegłych, w 2009 roku Warszawa była liderem płacowym wśród polskich miast. Mediana wynagrodzeń w stolicy wyniosła 5 200 zł i była o 44% wyższa niż w Krakowie (3 600 zł) i aż o 86% większa niż w Lublinie (2 800 zł).

Rok 2009 był trudnym okresem dla polskich przedsiębiorstw. Duża presja związana z pogarszaniem się wyników finansowych spowodowała, że przedsiębiorcy zaczęli bardzo dokładnie i ostrożnie planować kolejne kroki i decyzje. Sytuacja ta dotyczy praktycznie wszystkich obszarów biznesu, także polityki wynagrodzeń. Przedstawiamy rady konsultantów firmy Sedlak & Sedlak, które mogą okazać się pomocne w zarządzaniu wynagrodzeniami w 2010 roku.

Czy jeśli dotacja korzysta ze zwolnienia, to przedsiębiorca ma prawo, by zaliczyć do kosztów wydatki na pozyskanie środków pomocowych?

Przedsiębiorcy nie powinni zatrudnionym u siebie pracownikom znacząco różnicować płac w porównaniu do wynagrodzeń pracowników wykonujących te same obowiązki w innych firmach. Ale w jakich sytuacjach takie zróżnicowanie będzie zasadne i usprawiedliwione?

W grudniu ubiegłego roku przeciętne wynagrodzenie w firmach zwiększyło się aż o 6,5 proc. To wzrost ponad dwukrotnie wyższy, niż się spodziewano. Zatrudnienie spadło o 1,8 proc. - nieco mniej, niż oczekiwano.

Mediana całkowitego wynagrodzenia miesięcznego brutto wyniosła w 2009 roku 3 425 PLN – wynika z danych Ogólnopolskiego Badania Wynagrodzeń, przeprowadzonego przez firmę Sedlak & Sedlak. Połowa uczestników badania zarabiała pomiędzy 2 300 PLN a 5 500 PLN.

W 2010 roku kwota wolna od podatku pozostanie na niezmienionym poziomie wynoszącym 3091 złotych. Podobnie nie zmieniona została kwota, którą odliczamy od przychodów pracownika. Z kolei miesięczne zmniejszenie podatku od osoby zatrudnionej wyniesie 46,33 złotych.

Nie powinniśmy pracownikom wykonującym tę samą pracę bez uzasadnionego powodu różnicować pensji. Ten, który poczuje się w ten sposób dyskryminowany, ma prawo podać nas do sądu.

Niestety żaden przepis wprost nie mówi o tym, by wydatki związane z pełnomocnikiem procesowym można było wrzucić do kosztów. Trzeba jednak sięgnąć do interpretacji.

O rozliczaniu wydatków na marketing i reklamę decyduje moment ich poniesienia (uregulowania faktur), a nie czas świadczenia tych usług.