Świadczenie urlopowe pracodawca wypłaca wówczas, gdy nie tworzy Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (można go nie tworzyć w firmach prywatnych zatrudniających mniej niż 20 pracowników). Jednak nawet jeśli w firmie nie ma ZFŚS, pracodawca może w danym roku nie płacić świadczenia urlopowego. Warunkiem jest poinformowanie o tym pracowników do końca stycznia danego roku.

Świadczenie urlopowe wypłacacie pracownikowi wówczas, gdy skorzysta on z co najmniej 14 dni kalendarzowych nieprzerwanego urlopu.

Możecie ustalić dowolną wysokość świadczenia urlopowego, o ile nie przekracza kwoty równej podstawowemu odpisowi na ZFŚS dla poszczególnych rodzajów pracowników, czyli:

• 804, 60 zł – dla pracowników zatrudnionych w normalnych warunkach,
• 1.072,80 zł – dla pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych oraz
• dla pracowników młodocianych: 107, 28 zł w I roku nauki, 128,74 zł w II roku nauki i 150,19 zł w III roku nauki.

Uwaga! Maksymalne świadczenie urlopowe niepełnoetatowca przeliczacie proporcjonalnie do etatu (np. zatrudnionemu na 1/2 etatu w normalnych warunkach możecie wypłacić maksymalnie 402,30 zł)

Podstawa prawna: art. 3 ust. 3, art. 4, art. 5, art. 5a, art. 6 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335, ze zm.).

Reklama:
Czy jesteś pewien, ze w tym roku prawidłowo wyliczysz urlopy pracowników? Skorzystaj z porad na www.KadryOnline.pl – pomożemy Ci zrozumieć i prawidłowo zastosować trudne przepisy!