Aby firmowy samochód został uznany za środek trwały musi zostać spełnionych kilka warunków. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają bezpośredniej definicji środków trwałych.

Definicję środków trwałych znajdziemy w art. 22a ust. 1, pkt 2. Wynika z niego, że po spełnieniu ustawowo określonych przesłanek środkiem trwałym są środki transportu. Najpowszechniej spotykanym środkiem transportu są samochody osobowe oraz samochody ciężarowe. Jednak w grupie tej sklasyfikowane są także m.in.: samoloty, śmigłowe, samochody specjalne, autobusy, autokary, ciągniki, naczepy, przyczepy, motocykle, akumulatorowe wózki widłowe.

Jeżeli chodzi o samochody – aby zostały uznane w świetle prawa za środki trwałe, muszą spełniać następujące warunki:
- stanowią własność lub współwłasność podatnika,
- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
- przewidywany okres ich używania musi być dłuższy niż rok,
- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Jeżeli przedstawione powyżej przesłanki są spełnione, wówczas wydatki poniesione w związku z nabyciem samochodu nie mogą być kwalifikowane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Samochód, po ustaleniu jego wartości początkowej, wprowadzany jest do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a kosztem podatkowym są dokonywane odpisy amortyzacyjne.

Więcej o tym w artykule: „Kiedy samochód można uznać za środek trwały?”

Źródło:  podatki.pl