Firmy tworzące zakładowy fundusz świadczeń socjalnych powinny odprowadzić do końca maja na rachunek funduszu 75% tegorocznych odpisów.

Zobligowani są do tego pracodawcy, którzy zatrudniają- według stanu na 1 stycznia- co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.
Układy zbiorowe pracy, czy regulaminy wynagradzania mogą jednak dowolnie kształtować wysokość odpisu na fundusz, mogą również postanawiać o tym, że u pracodawców zobowiązanych do jego utworzenia fundusz nie będzie tworzony.
Szczegółowe zasady tworzenia i funkcjonowania funduszu uregulowane są w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z późn. zm.).

Fundusz to pieniądze na osobnym rachunku bankowym, które gromadzi się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych.
Dla 2006 roku przeciętna wartość wynagrodzenia to 2145,59 zł. Zgodnie z ustawą wysokość odpisu podstawowego na jednego zatrudnionego wynosi 37, 5 % przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. W przypadku pracowników młodocianych jest to kolejno 5%, 6% i 7% w pierwszym, drugim i trzecim roku nauki.
Gdy praca wykonywana jest w szczególnie ciężkich warunkach- odpis wynosi 50%. Wysokość odpisu podstawowego może być zwiększona o 6,25% na każdą zatrudnioną osobę z orzeczeniem znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, a także w przypdku emerytów i rencistów uprawnionych do opieki socjalnej.

Sposoby ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych oraz przeciętnej liczby zatrudnionych w szczególnie uciążliwych warunkach pracy określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 marca 1994 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (Dz.U. nr 43, poz. 168 z późn. zm).

jk/money.pl