Pracownikowi należy się wynagrodzenie za pracę wykonaną. Bywają jednak sytuacje, w których pracodawca musi wypłacić pensję za przestój, który nie jest zależny od pracownika. Co wtedy?

Zgodnie z art. 80 Kodeksu pracy za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią. Przepisy prawa pracy to również obowiązujące w zakładzie pracy regulaminy wynagradzania.

Konieczność wypłaty wynagrodzenia za czas przestoju wynika z art. 81 Kodeksu pracy. Natomiast za brak pracy z powodu złej pogody pracodawca zapłaci tylko wówczas, gdy takie zobowiązanie wpisane zostało do uregulowań wewnątrzzakładowych.
 
Warunkiem otrzymania wynagrodzenia za przestój jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: pracownik był gotów do wykonywania pracy, nie mógł pracować na skutek przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy i przestój nie był zawiniony przez pracownika.

Wynagrodzenie za przestój wylicza się ze stałego składnika wynagrodzenia. Jest to tzw. wynagrodzenie zasadnicze, bez premii czy innych dodatków. Jeżeli takiego wynagrodzenia nie ustalono w umowie o pracę, pensję ustala się z 60% tzw. średniej urlopowej. Poza tym, wynagrodzenie za przestój nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, które wynosi obecnie 936 zł (2007 r.).

Pracodawca może na czas przestoju powierzyć pracownikowi inną odpowiednią pracę, za której wykonanie przysługuje wynagrodzenie przewidziane za tę pracę, nie niższe jednak od wynagrodzenia za przestój.

Źródło: money.pl