Prowadzenia działalności gospodarczej bez samochodu nie wyobraża sobie większość przedsiębiorców. Skoro samochód służy wykonywanej działalności, wydatki z tytułu jego użytkowania powinny być kosztem uzyskania przychodu. Jednak nie zawsze tak jest.

Ustawy o podatku dochodowym zawierają wiele ograniczeń w zakresie zaliczania do kosztów podatkowych wydatków związanych z korzystaniem przez przedsiębiorcę z samochodu osobowego. Od 1 stycznia 2007 r. na potrzeby podatku dochodowego obowiązuje nowa definicja samochodu osobowego. Warto się z nią zapoznać, gdyż może się okazać, że samochód, który dla nas jest ciężarowym, dla celów podatku dochodowego jest osobowym. Podkreślenia wymaga jednak fakt, iż na podstawie przepisów przejściowych, do samochodów nabytych przed 1 stycznia 2007 r. stosuje się przepisy obowiązujące przed tą datą.

Zgodnie z nowymi regulacjami samochód osobowy to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą. Ale nie każdy samochód, spełniający te warunki będzie automatycznie uważany za osobowy. Ustawodawca przewidział bowiem wyjątki od tej zasady. Aby pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony był uznany za ciężarowy, przedsiębiorca musi posiadać potwierdzenie, iż samochód spełnia wymagania pozwalające na niezaliczenie go do samochodów osobowych. Powyższe stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, które powinno być potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację. Ponadto dowód rejestracyjny powinien zawierać adnotację o spełnieniu przez pojazd tych wymagań. Kopię zaświadczenia należy dostarczyć, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Źródło: Gazeta Podatkowa