Czy w trakcie urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy może dojść do rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron? W kodeksie pracy nie ma zapisu regulującego treść i formę takiego porozumienia. W rzeczywistości taki proces jest zgodnym oświadczeniem woli pracodawcy i pracownika, rodzajem umowy zawieranej między nimi. W ten sposób można rozwiązać każdą umowę o pracę.

Forma porozumienia nie jest określona, nie pojawiają się również ograniczenia dotyczące momentu jego zawarcia. Możliwe jest również rozwiązanie umowy o pracę na skutek tzw. czynności konkludentnych, czyli takich zachowań stron, z których bezsprzecznie wynika, że ich wolą jest rozwiązanie umowy o pracę.

Warto jednak spisać najważniejsze punkty porozumienia. Najistotniejsze z nich jest określenie daty ustania stosunku do pracy. Strony mogą ją uzgodnić dowolnie. Jeżeli w porozumieniu pracownik i pracodawca nie określą, choćby w sposób dorozumiany, terminu ustalenia stosunku pracy, to rozwiązuje się on w dacie zawarcia porozumienia. W umowie tej można też zawrzeć dodatkowe uzgodnienia związane z rozwiązanym stosunkiem do pracy. Najczęściej są to noty na temat rozliczenia przekazanego pracownikowi sprzętu, terminu wykorzystania urlopu wypoczynkowego czy zasad rozliczenia kosztów dodatkowych kursów i szkoleń pracownika.

Oświadczenie pracownika, iż zrzeka się on w stosunku do pracodawcy wszelkich roszczeń związanych ze stosunkiem pracy, nie pozbawi go możliwości późniejszego dochodzenia od byłego pracodawcy wynagrodzenia za pracę. I tak, dla przykładu, pracownik nie może skutecznie zrzec się dochodzenia od byłego pracodawcy wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Rezygnacja z tego roszczenia byłaby czynnością prawną sprzeczną z ustawą. Kodeks pracy stanowi, iż pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.