Orzecznictwo Sądu Najwyższego uznaje utratę zaufania do pracownika jako powód wypowiedzenia umowy jednak tylko w przypadku, gdy uzasadnienie będzie zawierało wskazanie okoliczności które doprowadziły do utraty zaufania. Sformułowanie jedynie ogólnikowych przyczyn może okazać się nieskuteczne i stanowić podstawę do zaskarżenia tej decyzji. Dodatkowo, oświadczenie o wypowiedzeniu musi zawierać znane pracownikowi przyczyny wypowiedzenia umowy. Pracodawca wcześniej powinien przedstawić pracownikowi skonkretyzowany powód zwolnienia. Należy więc zadbać o przekazanie pracownikowi treści zarzutów, które wywołały utratę zaufania. Informacje te należy podać przed bądź równocześnie z przekazaniem wymówienia. Ułatwi to udowodnienie przed sądem, że pracownik został poinformowany o przyczynach zwolnienia.
Przyczyna utraty zaufania do pracownika nie musi wiązać się bezpośrednio z naruszeniem obowiązków pracowniczych, nie ma także znaczenia jej waga. Jeżeli pracownik np. nadużywa zaufania pracodawcy, a jego zachowanie można ocenić jako naganne, ten ma uzasadnione powody do wypowiedzenia umowy.
Ważne jest, by pracodawca był w stanie wykazać, w przypadku ewentualnego sporu sądowego, prawdziwość podanej przesłanki, jaka doprowadziła do utraty zaufania. Pracodawca nie może podawać jako przyczyny zwolnienia utraty zaufania do pracownika, ukrywając inne powody wypowiedzenia.
