Wiele ponoszonych wydatków – od lokalu czy samochodu poczynając, a na porządnym sprzęcie komputerowym lub umeblowaniu kończąc – bez amortyzacji podatkowej obejść się nie może.

Dla przedsiębiorcy, który jest osobą fizyczną, zasady amortyzacji są uregulowane w ustawie PIT. Choć ogólne reguły w przypadku wszystkich środków trwałych są zbliżone, to jednak konkretne rozliczenia mogą się różnić szczegółami. Aby amortyzować w koszty, trzeba prowadzić ewidencję wyposażenia. W przypadku spółki cywilnej (innej osobowej) jedną ewidencję prowadzi się dla wszystkich wspólników.

Amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, a także nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe, prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej. Jeżeli tylko część nieruchomości, w tym budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wynajmowana lub wydzierżawiana – odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, budynku lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości, budynku lub lokalu.

Dla właściwego wywiązania się z tych obowiązków najważniejsze jest umiejętne prowadzenie ewidencji środków trwałych, a dla optymalizacji przychodów z działalności w firmie, zwłaszcza w małym rodzinnym biznesie, najważniejszy jest wybór najkorzystniejszej metody prowadzenia amortyzacji. Po zakupie środka trwałego trzeba najpierw ustalić jego wartość początkową. W zależności od okoliczności, w jakich doszło do nabycia, są różne sposoby ustalania wartości początkowej. Następnie trzeba ustalić roczny współczynnik amortyzacji (w zależności od rodzaju środka trwałego – stawki określone są w załączniku do ustawy o podatku dochodowym), a na koniec przyjąć metodę amortyzacji.

Podatnicy dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji, a wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Możliwe są przy tym dwie metody prowadzenia amortyzacji: liniowa i degresywna.