W ostatnim czasie wiele miejsca zostało poświęcone interpretacji prawa autorskiego w odniesieniu do publicznego odtwarzania muzyki w miejscach takich jak sklepy czy restauracje. W dalszym ciągu powraca jednak pytanie, czy przedsiębiorca w ten sposób korzystający z utworów muzycznych zobowiązany jest do odprowadzania wynikających z tego opłat.

Muzyka odtwarzana w miejscach takich jak centra handlowe czy restauracje określana jest w prawie autorskim jako publiczne odtwarzanie, które co do zasady jest objęte wyłącznym prawem majątkowym przysługującym uprawnionym. Jak podaje „Gazeta Prawna”, wyjątek od tego stanowi jedynie sytuacja, w której posiadacze urządzeń służących od obioru programów radiowych lub telewizyjnych mogą za ich pomocą odbierać nadawane utwory nawet w sytuacji, gdy urządzenia te są umieszczane w miejscach ogólnodostępnych (czyli sklepach, pubach), z zastrzeżeniem jednak, iż nie łączy się to z osiąganiem korzyści majątkowych. Należy jednak pamiętać, iż w wypadku sytuacji spornych, to przedsiębiorca będzie musiał udowodnić, iż odtwarzane utwory nawet pośrednio nie przyniosły mu korzyści majątkowych. Podkreślić powinno się także, iż wyjątek ten odnosi się tylko i wyłącznie do odbiorników radiowych lub telewizyjnych. W przypadku nośników wprowadzonych do obrotu (np. płyty CD), zawsze koniecznym dla przedsiębiorcy będzie uzyskanie zgody podmiotów uprawnionych z tytułu autorskich praw majątkowych.

Podmiotem uprawnionym w tej sytuacji będzie autor utworu bądź reprezentująca go organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub pokrewnymi. Należy pamiętać, iż zazwyczaj przedsiębiorca będzie miał do czynienia z więcej niż jednym podmiotem uprawnionym. Z sytuacją taką będziemy mieli do czynienia, gdy w przypadku danego utworu splotą się prawa kompozytora, autora tekstu oraz artysty wykonawcy. W przypadku odtwarzania utworu z nośnika wprowadzonego do obrotu dodatkowo pojawi się dodatkowo prawo producenta płyty do tzw. stosownego wynagrodzenia. Zazwyczaj to organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi bądź pokrewnymi wychodzą z inicjatywą w zakresie zawierania umów ustanawiających licencje na publiczne odtwarzanie, czy też w kwestiach związanych z zapłatą wynagrodzenia. Przedsiębiorcy mogą spodziewać się zatem pism od organizacji takich, jak: Stowarzyszenie Autorów ZAiKS (ZAiKS), ZPAV (Związku Producentów Audio Video) czy też Związek Artystów Wykonawców STOART (STOART), w których wezwani zostaną do zalegalizowania kwestii związanej z publicznym odtwarzaniem utworów.

Od momentu zawarcia umowy licencyjnej z ZAiKS oraz uiszczenia wynikającej z niej opłaty przedsiębiorca nabywa zezwolenie na korzystanie z utworów chronionych przez ZAiKS w zakresie tzw. publicznego odtwarzania. Opłaty, które zostaną nałożone na właściciele pubu bądź sklepu wynikać będą z tabel wynagrodzenia przyjętych przez ZAiKS. Ich wysokość zależy od przychodów osiąganych przez danego przedsiębiorcę, prognozowanych wedle liczby miejsc siedzących w lokalu oraz wielkości miejscowości.

Zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim, podpisanie umowy z ZAiKS-em jest dla przedsiębiorców publicznie odtwarzających utwory muzyczne konieczne. Przepisy te zastrzegają bowiem obowiązkowe pośrednictwo danej organizacji.

Niejednokrotnie zdarza się, iż organizacje zbiorowego zarządzania wskazywane są jako wyłączny podmiot, na rzecz którego uiszczane są opłaty, dystrybuowane później przez tę organizację pomiędzy uprawnionych (twórców, artystów wykonawców, producentów, wydawców). W takiej sytuacji po stronie organizacji zbiorowego zarządzania powstaje roszczenie o zapłatę opłat wskazanych w ustawie, nie ma jednak potrzeby zawierania z tymi organizacjami umów.