Spółka joint venture to spółka handlowa zawiązana przez firmę krajową z firmą zagraniczną lub przez firmy zagraniczne na terytorium danego państwa, której celem jest prowadzenia działalności gospodarczej. Ten typ spółki mieści się w szerokiej definicji spółki, regulowany w Kodeksie cywilnym w art. 860 - 875 (Tytuł XXXI Spółka).

Jest to przedsięwzięcie oparte na wkładzie kapitału dwóch lub więcej niezależnych od siebie (zarówno pod względem ekonomicznym, prawnym i administracyjnym) partnerów z różnych krajów, którzy tworzą wspólne przedsiębiorstwo, wspólnie nim zarządzają i ponoszą ryzyko wspólnej działalności gospodarczej. W warunkach polskich występuje pewne odstępstwo od tej definicji dotyczące liczby partnerów. Spółka joint venture charakteryzują się następującymi cechami:
- udziałem kapitałowym i ponoszeniem ryzyka przez wszystkich partnerów,
- długofalową i trwałą współpracą w oparciu o umowę prawną, regulującą cele i zakres oraz okres trwania przedsięwzięcia,
- sytuacją, w której inwestorzy z różnych państwa, partnerzy z kraju A i kraju B tworzą lub nabywają istniejące już przedsiębiorstwo w kraju C.

Strony zawierające umowę o wspólnym przedsiębiorstwie mogą we własnym zakresie uregulować swoje prawa i obowiązki, ponieważ większość norm prawnych regulujących spółkę cywilną ma charakter względnie obowiązujący - dyspozytywny (strony mogą same uregulować treść łączącego ich stosunku prawnego) przy poszanowaniu norm bezwzględnie obowiązujących i klauzuli generalnej, jaką jest zasada dobrej wiary. W polskim systemie prawnym brak jest kompleksowej regulacji spółki joint venture. Dlatego też przy zawieraniu umowy, w celu jasnego, precyzyjnego i przede wszystkim poprawnego sformułowania postanowień umowy, warto zajrzeć do przewodników zawierających szczegóły umów kooperacyjnych, które mogą funkcjonować w obrocie międzynarodowym (np. przewodnik
stworzony przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ, dostępny pod adresem
http://www.unece.org/).