Europejska stokrotka jest wielbranżowym eko-znakiem funkcjonującym w oparciu o rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej nr 1980/2000/EC oraz decyzje dotyczące poszczególnych kategorii produktów.

Europejska Stokrotka jest oznaczeniem posiadającym najszerszy zasięg geograficzny ze wszystkich eko-znaków. Można je uzyskać w każdym z krajów członkowskich Unii Europejskiej, a także w Norwegii, Islandii i Lichtensteinie.

O przyznanie europejskiego eko-znaku mogą wystąpić producent, importer, usługodawca i dystrybutor produktu na dowolnym rynku europejskim. Wniosek o jego przyznanie powinien być złożony w kraju w którym produkt zostaje po raz pierwszy wprowadzony do obrotu.

Kryteria przyznawania europejskich oznaczeń ekologicznych są opracowywane dla produktów, które w sposób znaczący wpływają na jakość środowiska. Powinny to być również produkty których sposób wytwarzania można w istotny sposób zmodyfikować z korzyścią dla ekologii.

Komisja Europejska opracowała szczegółowe warunki nadawania oznaczeń ekologicznych dla różnych grup produktów:

1. Chusteczki higieniczne
2. Zmywarki do naczyń
3. Nawozy do gleby
4. Materace
5. Farby i lakiery do malowania wewnątrz budynków
6. Obuwie
7. Tekstylia
8. Komputery osobiste
9. Detergenty do prania
10. Detergenty do zmywarek
11. Papier do kopiarek, drukarek, itp.
12. Żarówki
13. Komputery przenośne
14. Chłodziarki
15. Pralki
16. Środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych
17. Telewizory
18. Detergenty do zmywania naczyń
19. Mydła i szampony
20. Odkurzacze
21. Drewniane meble
22. Lubrykanty


Więcej informacji o kryteriach przyznawania znajduje się na stronie poświęconej Europejskiej Stokrotce: www.europa.eu.int/ecolabel