W sytuacji gdy były pracownik naruszy obowiązujący go zakaz konkurencji, pracodawca ma podstawy prawne, by dochodzić od niego odszkodowania.

Art. 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą dłużnika za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązania. Na podstawie tego artykułu pracodawca może dochodzić odszkodowania od byłego pracownika. Aby do tego doszło, pracodawca będzie musiał jednak wykazać bezprawność czynu pracownika, poniesioną szkodę i jej wysokość oraz związek przyczynowo–skutkowy pomiędzy zachowaniem pracownika a powstałą szkodą.

Ścisłe wykazanie i udowodnienie wysokości wyrządzonej szkody może okazać się jednak dla pracodawcy wysoce problematyczne. Aby uniknąć ewentualnych problemów, dobrym rozwiązaniem będzie wprowadzenie do umowy o zakazie konkurencji dodatkowej klauzuli w postaci kary umownej. W takim postanowieniu umownym strony ustalają ściśle określoną kwotę, jaką pracownik będzie musiał zapłacić w wypadku powstania szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Kara ta będzie przysługiwała w zastrzeżonej wysokości bez względu na rozmiary poniesionej przez pracodawcę szkody.

Pracownik, który zdecyduje się na umieszczenie w umowie dodatkowej klauzuli, na podstawie której pracodawca będzie mógł dochodzić od niego odszkodowania, powinien zadbać o to, aby precyzyjnie określała ona przypadki naruszenia zakazu konkurencji. Strony powinny ustalić jakiego typu działalności zakaz dotyczy lub wskazać firmy, w których były pracownik nie może pracować. Mało korzystne dla byłych pracowników byłoby uznanie, że zakaz dotyczy wszelkich form działalności- zarówno bezpośredniej, jak i doradczej, na własny rachunek, dla innych podmiotów w ramach stosunku pracy lub umów cywilnoprawnych.