Wartość pieniężną świadczeń w naturze ustala się na podstawie wysokości ekwiwalentu pieniężnego określonego w przepisach o wynagradzaniu. Bywa jednak, że przepisy nie normują określonych przypadków.

Jeśli przepisy milczą na temat określonych świadczeń, należy przyjąć, że:

    * jeżeli przedmiotem świadczeń są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej pracodawcy, wartość pieniężną ustalamy według cen stosowanych wobec innych odbiorców niż pracownicy;
    * jeżeli przedmiotem świadczeń są rzeczy lub usługi zakupione przez pracodawcę, wartość ustalamy według cen ich zakupu;
    * jeżeli przedmiotem świadczenia jest udostępnienie lokalu mieszkalnego:
      a) dla lokali spółdzielczych typu lokatorskiego i własnościowego wartość świadczenia stanowi wysokość czynszu obowiązującego dla tego lokalu w danej spółdzielni mieszkaniowej;
      b) dla lokali komunalnych -  wysokość czynszu wyznaczonego dla tego lokalu przez gminę;
      c) dla lokali własnościowych, z wyłączeniem wymienionych w punkcie a), oraz domów stanowiących własność prywatną - wysokość czynszu określonego według zasad i stawek dla mieszkań komunalnych na danym terenie, a w miastach w danej dzielnicy;
      d) dla lokali w hotelach, wartość ustala się odpowiednio do wysokości kosztu udokumentowanego rachunkami wystawionymi przez hotel.

Należy także przypomnieć, że jeśli przepisy o wynagradzaniu albo sami pracodawcy nie ustalają postanowień dotyczących określenia wysokości ekwiwalentu, do podstawy wymiaru składek należy przyjąć cenę zakupu.