Często zdarza się, że przedsiębiorcy we wzorcach umownych narzucają klientom sąd, przed którym ma się toczyć ewentualny spór. Przeważnie jest to sąd właściwy dla siedziby usługodawcy. Inną występującą praktyką jest również wyłączenie możliwości rozpatrywania sporów przez sądy powszechne, ze wskazaniem na sąd polubowny.

Zarówno narzucanie właściwości sądu oraz odrzucenie możliwości skierowania sprawy do sądu powszechnego stanowi przykład łamania praw konsumentów. W przypadku konfliktu pomiędzy klientem a przedsiębiorcą zazwyczaj stosuje się właściwość ogólną bądź przemienną. Zwłaszcza ta ostatnia umożliwia klientowi dochodzenia swoich praw przed sądem właściwym dla miejsca wykonania umowy.

Zapisy wyłączające możliwość skierowania sprawy do sądu powszechnego zostały uznane przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolone, tak samo jak zapisy umowne poddające spory rozstrzygnięciu sądów właściwych miejscowo dla przedsiębiorcy. Obie klauzule, w myśl przepisów kodeksu cywilnego, nie są dla klienta wiążące. Dlatego w przypadku ich wystąpienia klient może żądać wyłączenia stosowania tych zapisów i przekazania sprawy do sądu właściwości ogólnej.