Jakie dane pracodawca, w myśl przepisów, może wymagać od przyjmowanych osób? Kiedy może wymagać zaświadczenia o niekaralności?

Art. 221 §1 k.p. mówi, że od osoby ubiegającej się o pracę szef może żądać podania danych osobowych obejmujących:
- imię/imiona i nazwisko,
- imiona rodziców,
- datę urodzenia,
- adres zamieszkania (do korespondencji),
- adres zameldowania,
- wykształcenie,
- przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Z kolei §2 tego samego artykułu z kodeksu pracy podaje inne informacje, jakie pracodawcy mogą wymagać od kandydatów:
- imię i dane osobowe pracownika,
- imiona i nazwiska oraz daty urodzenia dzieci pracownika, jeżeli podanie takich danych jest konieczne ze względu na korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy,
- numer PESEL pracownika,
- inne dane, jeżeli obowiązek ich podania wynika z odrębnych przepisów.

Zaświadczenia o niekaralności pracownika szef może domagać się tylko wtedy, gdy stanowi tak przepis szczególny. Zakaz wykonywania określonych zawodów wymagających szczególnego zaufania przez osoby skazane (zwykle chodzi o przestępstwa popełnione umyślnie) wynika z wielu ustaw. Dotyczy to np. policjantów, żołnierzy, pracowników ochrony, pracowników korpusu służby cywilnej. Nie obejmuje robotników budowlanych.

Każdy pracodawca może jednak samodzielnie wystąpić do Krajowego Rejestru Karnego o udzielenie informacji, czy pod względem przeszłości, pracownik ma czyste konto, czy przestępstwa karne. Mówi o tym art. 6 pkt. 10 ustawy z dn. 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym. Wskazuje on jednak, że prawo takie ma pracodawca w zakresie niezbędnym do zatrudnienia pracownika, co do z ustawy wynika wymóg niekaralności czy korzystania z pełni praw publicznych.