Firmy mogą korzystać z ulgi za zakup nowych technologii. Na jakich zasadach jest ona przyznawana i jak udokumentować innowacyjność technologii?

Dzięki tej uldze można odnieść spore korzyści podatkowe. Aż połowę wydatków można odliczyć od kwoty zakupu. Nabyte prawo można jeszcze amortyzować. O warunkach do skorzystania z tej możliwości mówi art. 18b ustawy od podatku dochodowym od osób prawnych (updop) oraz art. 26c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof).

Nowa technologia ma umożliwiać wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów i usług. Nie powinna być też stosowana na świecie dłużej niż przez 5 lat. Potwierdzać ma to opinia niezależnej jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o finansowaniu nauki. Jej przepisy wymieniają m.in. placówki Polskiej Akademii Nauk, jednostki badawczo-rozwojowe oraz instytuty naukowe. Opinia tego typu instytucji jest konieczna. Przepisy nie precyzują w jakiej formie musi być przygotowana, ale skoro ma być dowodem – konieczna będzie forma pisemna z wyraźnym opisem na czym polega owa innowacyjność nowej technologii.

Wielkość przysługującego odliczenia ustala się na podstawie kwoty wydatków poniesionych na nową technologię, uwzględnionych w wartości początkowej wpisanej do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Kwotę tę odlicza się tylko w roku podatkowym, w którym nowa technologia trafiła do tej ewidencji.

Odliczenie jest możliwe dopiero w zeznaniu za rok podatkowy, w którym przedsiębiorca poniósł wydatki. Jeśli za ten rok odnotował straty lub dochód niższy od kwoty przysługujących odliczeń, odliczenie możliwe jest w zeznaniach za kolejno następujące po sobie 3 lata podatkowe. Jeśli w tym czasie nie osiągnie się odpowiedniej kwoty pozwalającej skorzystać z całej ulgi, nie ma możliwości jej odliczenia w kolejnych latach.