Najem i dzierżawa – oba pojęcia jako stosunki prawne mają podobieństwa, jak i różnice. Co je odróżnia?

Oba powyższe stosunki prawne są formą władztwa nad rzeczą należącą do kogoś innego. Zgodnie z kodeksową definicją najem polega na tym, że wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania. Z kolei wydzierżawiający oddaje ją dzierżawcy nie tylko do używania, ale i pobierania pożytków. Zarówno najemca, jak i dzierżawca płacą za to drugiej stronie ustalony czynsz. Rozróżnienie między używaniem a używaniem i pobieraniem użytków sprawia, że rzeczy przynoszące pożytki na ogół wynajmowane nie będą. Pożytki mogą mieć różnoraki charakter – mogą to być np. płody rolne, które są pożytkami gruntu, czy dochody przynoszone przez przedsiębiorstwo.

Różne są też możliwości dysponowania rzeczą oddaną do używania przez osoby, na rzecz których to nastąpiło. Najemca może rzecz najętą oddać w całości lub części osobie trzeciej do bezpłatnego używania albo w podnajem, jeżeli tylko umowa mu tego nie zabrania. Natomiast dzierżawcy nie wolno bez zgody wydzierżawiającego oddawać przedmiotu dzierżawy osobie trzeciej do bezpłatnego używania ani go poddzierżawiać.

Jeśli relacje dzierżawne nie regulują przepisy poświęcone temu stosunkowi prawnemu, stosuje się przepisy o najmie.