O zamówienia publiczne przedsiębiorcy mogą się ubiegać nie tylko indywidualnie, ale także w formie konsorcjum. Taką sytuację dopuszczono wprost w art. 23 ust. 1 prawa zamówień publicznych (p.z.p.) . Jeżeli o pozyskanie zamówienia publicznego ubiega się wspólnie kilku wykonawców, powinni oni ustanowić pełnomocnika, który będzie reprezentował ich w trakcie postępowania. W przypadku nie powołania takiej osoby, oferta może nawet zostać odrzucona.

Konsorcjum jest zobowiązaniem do współpracy, co najmniej dwóch samodzielnych podmiotów. Ma na celu osiągnięcie konkretnego celu gospodarczego. W przypadku zamówienia publicznego celem jest złożenie oferty przetargowej, a w rezultacie pozyskanie zamówienia i wykonanie projektu.

Zasady, na jakich członkowie konsorcjum powinni współpracować, regulowane są poprzez umowę (tzw. umowa konsorcjum). Wykonawcy mogą w dowolny sposób ułożyć zasady, na jakich będzie łączył ich stosunek prawny. Jedyną ramą ograniczającą dowolność umowy jest wymóg by jej treść czy cel nie przeciwstawiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 3531 k.c.). W przypadku, kiedy oferta przedstawiona przez konsorcjum zwycięża, zlecający może zażądać umowy, która reguluje współpracę wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie. Zamawiający może to zrobić jeszcze przed zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Na wykonawcach wspólnie ubiegających się o zamówienie spoczywa obowiązek powołania pełnomocnika. Zakres pełnomocnictwa takiej osoby zależy od woli wykonawców. Pełnomocnik może zostać upoważniony np. zarówno do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia i zawarciu umowy, lub jedynie reprezentować w postępowaniu. Jednocześnie pełnomocnictwo powinno posiadać charakter rodzajowy. Oznacza to, że upoważnia do wykonywania konkretnie określonych czynności. Poświadczenie o pełnomocnictwie musi zostać załączone do oferty lub wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Jeżeli konsorcjum powołało pełnomocnika, to zamawiający nie ma obowiązku powiadamiania.

Pełnomocnikiem może zostać jeden z członków konsorcjum lub osoba trzecia, gdyż kwestia ta nie jest ograniczona żadnymi przepisami. Najczęściej praktykowanym rozwiązaniem jest upoważnienie jednego z członków konsorcjum przez pozostałych do występowania we wspólnym interesie. Taką osobę określa się wówczas mianem lidera konsorcjum. Zazwyczaj na osobie mianowanej na lidera spoczywa też największa odpowiedzialność za zrealizowanie zamówienia.    

Bardzo często umocowanie jednego z członków konsorcjum wynika wprost z umowy regulującej współpracę współwykonawców, a nie z dokumentu udzielającego pełnomocnictwa. W przypadku, gdy pełnomocnictwo wynika z umowy, należy załączyć do składanej oferty umowę zawartą pomiędzy członkami konsorcjum. Zgodnie z art. 23 ust. 4 p.z.p. zamawiający może zażądać zawarcia umowy regulującej wzajemną współpracę członków konsorcjum oraz jej przedstawienia. Ma jednak taką możliwość dopiero po wyborze oferty do realizacji, ale przed zawarciem umowy o realizacji. Na etapie ubiegania się o zamówienie członkowie konsorcjum nie muszą zawierać takiej umowy.