Organy podatkowe różnie interpretują poniesione koszty sądowe – przedsiębiorca nie zawsze może liczyć na zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodu.

Dwoma odmiennymi przykładami są orzeczenia wydane przez dyrektorów Izb Skarbowych w Bydgoszczy i Warszawie. Zgodnie z interpretacją Izby Skarbowej z Bydgoszczy (sygn.: ITPB 3/423-44/07/DK) dotyczącą wywalczonego przed sądem odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości, podatnik nie może tego odszkodowania zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

Drugim przykładem jest stanowisko dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zgodnie z którym podatnik może zaliczyć wydatki na obronę w procesie do kosztów uzyskania przychodu. Stanowisko to dotyczyło sporu między spółką a nierzetelnym dostawcą towarów i usług (w tym sporze spółka występowała jednocześnie jako dłużnik, ponieważ odmówiła zapłaty za nierzetelną usługę, oraz wierzyciel). W tej sprawie naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję niekorzystną dla spółki (sygn.: 1471/DPR2/423-134/07/WP/1), argumentując, że kwestię ponoszenia kosztów procesowych przez dłużnika należy rozpatrywać indywidualnie, z uwzględnieniem ewentualnej szkodliwości działań dłużnika, nieracjonalności, sprzeczności z prawem i zasadami współżycia społecznego. W wyniku zażalenia złożonego przez spółkę dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zmienił interpretację naczelnika US, uznając, że koszty sądowe poniesione przez spółkę w wyniku nienależytego wykonania usług przez dostawcę mieszczą się w definicji kosztów uzyskanie przychodu.

Z podanych przykładów wynika, że nie istnieje spójna interpretacja dotycząca poniesionych kosztów sądowych, a każdy przypadek jest rozpatrywany przez organy podatkowe indywidualnie.