Jeśli czerpiemy dochody z wynajmu pokoi i wyżywienia gości na niewielką skalę, jesteśmy zwolnieni z podatku. Ustawa konkretnie podaje w jakich przypadkach może to mieć miejsce.

Jak wynika z art. 21 ust. 1 updof, zwolnienie obejmuje „dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, jeżeli liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza pięciu”. Te same wytyczne zawiera art. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Mówiąc prościej, zwolnienie z podatku dotyczy nie tylko rolników, ale wszystkich osób, którzy są właścicielami posiadłości na terenach wiejskich. Budynek, w którym wynajmujemy gościom pokoje musi wchodzić w skład gospodarstwa rolnego.

Jak mówi ustawa o podatku rolnym, gospodarstwo rolne to obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

Pamiętajmy, że zwolnienie nie obejmuje innych pokoi – np. w obiekcie hotelowym, motelu czy domku kempingowym. Jeśli budynek jest położony jednak na terenie miejskim, nawet gdy wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, przekreśla to możliwość zwolnienia właściciela z podatku.

Prawo do zwolnienia dotyczy liczby do 5 wynajmowanych pokoi. Nie ma znaczenia ilu turystów z nich korzysta. Do wynajmowanych pokoi nie wlicza się pomieszczeń pomocniczych technicznych, np. łazienki, kuchnie, szatnie. Osobami, które wynajmują od nas pokoje, muszą być turyści, a nie np. studenci czy osoby przyjeżdżające do pracy.