Korzystają z niego zarówno spółki giełdowe, przedsiębiorstwa komunalne, małe przedsiębiorstwa prywatne, jak i spółki rodzinne. Współcześnie stał się skutecznym narzędziem ułatwiającym firmom egzystencję na rynku pracy. Stał się on także najpopularniejszą formą dzierżawy ( także w Polsce). Nie zmienia to jednak faktu, że nadal niewiele wiemy o cudzie leasingu, a to co wiemy, jest niejednokrotnie niskiej wartości. Warto zastanowić się zatem, czym jest leasing i jaka jest jego istota.

Leasing (ang. lease - najem, dzierżawa) jest umową posiadającą zarówno cechy umowy najmu (dzierżawy), jak i kredytu. Celem tej umowy jest zapewnienie finansowania inwestycji bez nabywania prawa własności przedmiotu umowy w trakcie jej trwania. Korzystający z leasingu ma prawo używania jego przedmiotu. Umowa leasingu, co do zasady, zawierana jest na czas określony. Jej długość ustalają zazwyczaj strony. Suma opłat wynikających z umowy to co najmniej równowartość wartości początkowej. W odróżnieniu do umów najmu, w których występują stałe opłaty okresowe, w przypadku leasingu wysokość opłat leasingowych zależy od kilku czynników. Zwłaszcza wysokości opłaty wstępnej uiszczonej na początku transakcji (która może się wahać od 0-30% wartości przedmiotu). Im wyższa opłata wstępna, tym niższe opłaty okresowe. Drugim czynnikiem jest wysokość ceny, po której leasingobiorca może nabyć przedmiot leasingu po zakończeniu umowy.

Istnieją dwie główne formy leasingu:
 - leasing operacyjny, w którym  raty leasingowe stanowią koszt uzyskania przychodu dla korzystającego. Finansujący jest właścicielem składnika majątku trwałego użytkowanego przez korzystającego i ma prawo do odpisów amortyzacyjnych. Raty leasingowe podlegają podatkowi od towarów i usług (VAT) w stosunku do całości raty. Cechą charakterystyczną tej umowy jest przyznanie korzystającemu prawa pierwokupu przedmiotu leasingu po zakończeniu okresu użytkowania rzeczy (czyli po zakończeniu umowy).
- leasing kapitałowy (finansowy) w którym nie cała rata leasingowa, lecz tylko jej część odsetkowa, stanowi koszt uzyskania przychodu leasingobiorcy. W przypadku tej formy finansowania przedmiot leasingu zalicza się do składników majątkowych leasingobiorcy, a zatem to leasingobiorca dokonuje odpisów amortyzacyjnych, które wraz z częścią odsetkową rat leasingowych zalicza do kosztów uzyskania przychodu.

Cena nie gra roli?

Powszechnie uważa się, że tani leasing jest rozwiązaniem najdogodniejszym. Tego typu poglądy należy umieścić w zbiorze absurdów. Często wybierając najtańszą ofertę, narażamy się na tzw. ukryte koszty leasingu. Jest to kilkustronicowy, wewnętrzny dokument firmy leasingowej, w której szczegółowo wypisane są przeróżne opłaty. Podpisując OWUL (ogóle warunku umowy leasingowej), zazwyczaj nie mamy o nich pojęcia. Dlatego pozornie tańsza oferta w rezultacie może okazać się droższa i odwrotnie.

Wśród najbardziej znanych kosztów na jakie narażamy się korzystając z oferty leasingowej, należy wymienić:
 - koszt zawarcia umowy - opłata manipulacyjna (% wartości ofertowej) - 0,75%-1,0%,
 - zmiana umowy na wniosek klienta wskutek nieterminowego regulowania zobowiązań - 0,5% pozostałych do spłaty rat,
 - wcześniejsze zakończenie umowy - 200-750 lub 0,3% aktualnego zadłużenia, min. 200

 - przygotowanie raportu (zestawienia dla klienta) – 150,
 - opinia o leasingobiorcy - 50-150,
 - rozłożenie składki ubezpieczeniowej na 12 rat - 20% składki ubezpieczeniowe,
 - opłata VAT za naprawę pojazdu za leasingobiorcę - 30% wartości VAT-u + koszty finansowania,
 - zmiana zabezpieczeń umowy w trakcie jej trwania - 0,5% pozostałych do spłaty rat (nie mniej niż 500 i nie więcej niż 2 000),
 - zmiana wartości / warunków umowy (aneks)- 0,3%-0,5% pozostałych do spłaty rat, min. 200.a
 

(Źródło: www.msp.money.pl)