Nowa, wprowadzona od tego roku definicja wartości rynkowej dla potrzeb VAT może w znacznym stopniu ograniczyć dowolne kształtowanie wartości towarów i usług.

Według nowej definicji wartość rynkowa jest to całkowita kwota, jaką w danym momencie w celu uzyskania towarów lub usług nabywca lub usługobiorca musiałby zapłacić na takim samym etapie sprzedaży w warunkach uczciwej konkurencji.

W przypadku transakcji nietypowych (barter, należności w naturze) zastosowanie nowej definicji może być kłopotliwe. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania należy brać pod uwagę kwotę, jaką trzeba by zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju w celu uzyskania danych towarów lub usług.

Do ustalenia ceny rynkowej niezbędne jest odwołanie do cen między podmiotami niezależnymi w transakcjach porównywalnych. W przypadku, gdy istnieją transakcje porównywalne, podstawę opodatkowania stanowi cena rynkowa zbliżona do ceny ustalanej na starych zasadach, obliczana w oparciu o przeciętne ceny w danej miejscowości. Problem pojawia się natomiast w momencie, gdy dla danej transakcji nie można ustalić transakcji porównywalnej. W takiej sytuacji cenę rynkową oblicza się na podstawie kosztu nabycia lub kosztu wytworzenia. Dodatkowo, znowelizowane przepisy nie wskazują jednoznacznie, że dla ustalenia wartości rynkowej cena nabycia lub koszt wytworzenia mogą być skorygowane.