„Trzynastka” – komu trzeba ją wypłacić?

Warunek: pół roku pracy. „Trzynastka” w pełnej wysokości przysługuje pracownikom, którzy przepracowali u pracodawcy pełny rok kalendarzowy. Jeśli pracowali krócej, wynagrodzenie to przysługuje im proporcjonalnie do przepracowanego okresu, o ile nie był on krótszy niż 6 miesięcy.

Wyjątki! Niekiedy „trzynastkę” trzeba wypłacić również tym pracownikom, którzy nie przepracowali 6 miesięcy w danym roku. Jest tak w przypadku:

nawiązania stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem i nauczycielem akademickim;
zatrudnienia pracownika do pracy sezonowej, jeżeli umowa o pracę została zawarta na sezon trwający nie krócej niż 3 miesiące;
powołania pracownika do czynnej służby wojskowej albo służby zastępczej;
rozwiązania stosunku pracy w związku z:
1. przejściem na emeryturę, rentę szkoleniową albo rentę z tytułu niezdolności do pracy lub świadczenie rehabilitacyjne,
2. przeniesieniem służbowym, powołaniem lub wyborem,
3. likwidacją pracodawcy (lub jego jednostki organizacyjnej) albo zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy;
podjęcia zatrudnienia:
1. w wyniku przeniesienia służbowego,
2. na podstawie powołania lub wyboru,
3. w związku z likwidacją poprzedniego pracodawcy lub likwidacją (bądź reorganizacją) jego jednostki organizacyjnej albo ze zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących tego pracodawcy,
4. po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej albo służby zastępczej;
korzystania:
1. z urlopu wychowawczego,
2. z urlopu dla poratowania zdrowia,
3. przez nauczyciela lub nauczyciela akademickiego z urlopu do celów naukowych, artystycznych lub kształcenia zawodowego;
śmierci pracownika.

Kiedy pracodawca może nie wypłacić pracownikowi „trzynastki”? Są również sytuacje, w których pracownik, mimo zatrudnienia przez wymagany okres, nie nabędzie prawa do „trzynastki”. Dzieje się tak wówczas, gdy pracownik:

był nieobecny w pracy z przyczyn nieusprawiedliwionych dłużej niż 2 dni,
stawił się do pracy lub przebywał w pracy w stanie nietrzeźwości,
otrzymał karę dyscyplinarną wydalenia z pracy lub ze służby,
rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Podstawa prawna:

art. 1 ust. 2, art. 2, art. 3, art. 4 ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników sfery budżetowej (Dz.U. z 1997 r. nr 160, poz. 1080).

Reklama:

Skorzystaj z porad z zakresu prawa pracy na www.KadryOnline.pl - pomożemy Ci uniknąć błędów w prowadzeniu spraw kadrowych i zyskać pewność, ze nie narażasz swojej firmy na kary PIP lub sądu pracy