Kodeks pracy chroni pracowników przed bezprawnym rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Niezgodne z prawem jest wypowiedzenie umowy o pracę bez przewidzianej prawem przyczyny, bez zasięgnięcia opinii bądź uzyskania zgody związku zawodowego i z przekroczeniem miesięcznego terminu przewidzianego na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika lub też bez zachowania wymagań związanych z formą rozwiązania umowy.

Pracownik, który został bezprawnie zwolniony ma prawo żądać przywrócenia do pracy lub odszkodowania. O przywróceniu do pracy orzeka sąd pracy. Pracownikowi, który powrócił do pracy w wyniku przywrócenia, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Świadczenie pieniężne przysługuje za okres od 1  miesiąca do maksymalnie 3 miesięcy. W wypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego bądź z pracownikiem, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, wynagrodzenie przysługuje za cały okres pozostawania bez pracy. Czas za który przyznano pracownikowi wynagrodzenie wlicza się do stażu pracy.

W sytuacji, gdy pracownik nie chce powrócić do pracy, może żądać odszkodowania. Również sąd, który uzna żądanie pracownika przywrócenia do pracy za niezasadne może przyznać odszkodowanie. Ta sytuacja nie dotyczy jednak osób objętych ochrona szczególną, którzy nie mogą odzyskać miejsca pracy tylko w przypadku likwidacji lub upadłości zakładu pracy. Wysokość odszkodowania jest równa wynagrodzeniu za okres wypowiedzenia. Odszkodowanie przysługuje wyłącznie, jeśli pracodawca rozwiązał umowę o pracę w okresie wypowiedzenia z naruszeniem zasad o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia. Również w przypadku przyznania odszkodowania pracownikowi wlicza się do stażu pracy czas, za który przyznano odszkodowanie.