 |
 |
PODOBNE TEMATY |
|
|
|
| Zmiana pracodawcy |
 |
 |
 |
| Autor: Nina Szczutowska |
24-11-2007 |
|
|
|
|
W momencie przejęcia przedsiębiorstwa, czy fuzji pojawia się wiele obaw wśród pracowników, związanych w szczególności z ich dalszym zatrudnieniem.
Zgodnie z art. 23¹ „ w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy”. Stosunki pracy z pracownikami zatrudnionymi w zakładzie pracy trwają nadal, a jedyna zmiana następuje po stronie pracodawcy. Tak więc treść stosunku pracy nie ulega zmianie, a nowy pracodawca nie musi zawierać nowych umów o pracę z dotychczasowymi pracownikami. Pracownicy przez rok po przejęciu zakładu pracy przez nowego pracodawcę, pracują na zasadach układu zbiorowego pracy, który obowiązywał przed przejęciem.
Jeśli w zakładzie pracy funkcjonują związki zawodowe, zarówno dotychczasowy jak i nowy pracodawca są zobowiązani do poinformowania na piśmie związków zawodowych o terminie, przyczynach, skutkach przejścia zakładu pracy, a także zmianach dotyczących pracowników i ich pracy. W terminie 30 dni od przekazania powyższych informacji, pracodawca obowiązany jest podjąć negocjacje z organizacjami związkowymi dotyczące wszelkich zmian.
W zakładzie w którym nie funkcjonują związki zawodowe pracownicy są informowaniu na piśmie, wystosowanym oddzielnie do każdego pracownika lub do całej załogi, za potwierdzeniem otrzymania informacji przez każdego pracownika.
Pracownicy mogą w terminie 2 miesięcy od przejęcia zakładu pracy przez nowego pracodawcę, rozwiązać umowę za siedmiodniowym uprzedzeniem. Oczywiście pracownik, który w ten sposób wypowiada umowę o pracę, nie traci uprawnień, tak jak to jest w przypadku pracowników samodzielnie rozwiązujących stosunek pracy na zasadach ogólnych.
Nowy pracodawca odpowiada za zobowiązania wcześniejszego pracodawcy w przypadku przejścia na niego całości zakładu pracy. Natomiast za zobowiązania powstałe przed przejściem części zakładu pracy odpowiadają solidarnie nowy i dotychczasowy pracodawca. Art. 23¹ § 2 gwarantuje w ten sposób pracowników zaspokojenie ich roszczeń wynikłych ze stosunku pracy.
|