Jeśli pomieszczenie mieszkalne jest wykorzystane do prowadzenia działalności gospodarczej, to podatek będzie ustalony według stawki właściwej dla budynków mieszkalnych.

Art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) mówi o tym, że „budynki mieszkalne lub ich części podlegają opodatkowaniu niższą preferencyjną stawką podatku od nieruchomości, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż wówczas podlegają opodatkowaniu według stawek przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.b) ww. ustawy”.

Oznacza to, że w danym budynku lub jego części musi być faktycznie prowadzona działalność gospodarcza, a nie może on być tylko związany z takową działalnością. Jeśli dana osoba będzie się rozliczała, tak jakby prowadziła działalność gospodarczą, będzie to wystarczające potwierdzenie faktu, iż w budynku mieszkalnym takowa działalność jest prowadzona.