Wynika to ze szczegółowych regulacji przepisów URiT oraz wydanego na jej podstawie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji rozporządzenia dotyczącego sposobu sponsorowania audycji i innych przekazów. Odróżniają one tego typu spoty od typowych reklam, co powszechnie określane jest mianem billbordów sponsorskich.

Billboard sponsorski może zawierać jedynie nazwę, firmę, znak towarowy sponsora, widok jednej usługi lub jednego towaru. Zabronione jest jednak sponsorowanie audycji przez partie polityczne, związki zawodowe lub podmioty, które zajmują się sprzedażą wyrobów tytoniowych czy alkoholowych. Jego użycie jest więc ograniczone. W przypadku jednego podmiotu przedstawienie sponsora może być emitowane jedynie przez 8 sekund, 15 sekund w przypadku dwóch i 25 sekund, gdy sponsorów jest więcej niż dwóch.

W praktyce stosowania billboardów sponsorskich najczęściej występuje problem określenia granic dopuszczalnej treści. Sponsorzy, w zamian za swój wkład, chcieliby zawrzeć w billboardzie jak najwięcej porządnych przez nich informacji, więc modelowe: sponsorem audycji jest „x”,  producent towaru „z”, staje się niewystarczające.