Co prawda pracodawca ma swobodę w ustaleniu wysokości wynagrodzenia pracownika, bo górnego limitu nie określa żadna ustawa, ale nadmiernie wysoka płaca może być uznana za niezgodną z zasadami współżycia społecznego.
Jeśli wynagrodzenie w stosunku do wykonywanej pracy jest wyjątkowo zawyżone, może to zbudzić wątpliwości ZUS i zostać zbadane przez tę instytucję lub sąd pod względem zasadności z zasadami współżycia społecznego. Powszechnie wiadome jest, że wynagrodzenie wpływa choćby na wysokość późniejszej emerytury czy różne świadczenia i w tym może tkwić problem.
Sądy, które wydały wyroki uznające rażąco wysokie wynagrodzenia za nieuzasadnione, powołują się na art. 58 paragraf 2 i 3 Kodeksu Cywilnego w związku z art. 300 Kodeksu Pracy. Nadmierne podwyższenie pensji może zostać ocenione jako dokonane z zamiarem nadużycia świadczeń w zakresie prawa ubezpieczeń społecznych. Np. Sąd Najwyższy w wyroku z 18.10.2005 r. stwierdził, że „cel zawarcia umowy o pracę w postaci osiągnięcia świadczeń z ubezpieczenia społecznego jest sprzeczny z ustawą, ale nie może to oznaczać akceptacji dla nagannych i nieobjętych społecznie zachowań oraz korzystania ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych przy zawarciu umowy o pracę na krótki okres przed zajściem zdarzenia rodzącego uprawnienie do świadczenia (np. przed urodzeniem dziecka)”.
na podst. „Rzeczpospolita”
