Zgodnie z obowiązującymi przepisami, pracodawca ma m.in. obowiązek informowania powiatowego urzędu pracy o wolnych miejscach zatrudnienia. Dodatkowo, przed zatrudnieniem pracownika musi uzyskać od niego oświadczenie o niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych i poszukujących pracy. Projekt nowelizacji ustawy zmienia te regulacje - zgodnie z nim pracodawca nie będzie już miał obowiązku informowania urzędu pracy o wolnych miejscach zatrudnienia. Będzie mógł to robić, jeśli liczy na pomoc urzędu pracy w znalezieniu odpowiedniego kandydata na wolne stanowisko.  Pracodawca nie będzie także musiał uzyskać od kandydata do pracy oświadczenia o niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych i poszukujących pracy. Zniknie zatem obowiązek pozyskiwania i przechowywania tych dokumentów w aktach osobowych.

Projekt nowelizacji przewiduje rozszerzenie usług pośrednictwa pracy również na przedsiębiorców niezatrudniających pracowników. Pomoc taka (pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe i informacja zawodowa) ma być udzielana na wniosek przedsiębiorcy. Pracodawca, który zatrudnia bezrobotnego, może ubiegać się o refundację kosztów poniesionych na wyposażenie i doposażenie stanowiska pracy dla bezrobotnego. Obecnie wysokość refundacji nie może przekroczyć 5-krotności przeciętnego wynagrodzenia. Po wejściu w życie nowych przepisów wysokość refundacji wzrośnie do 6-krotności przeciętnego wynagrodzenia. Ponadto, okres zatrudniania osoby bezrobotnej, na którą pracodawca otrzymał refundację kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy zostanie ujednolicony dla wszystkich pracodawców i będzie wynosił 24 miesiące. Teraz, okres ten jest uzależniony od wielkości przedsiębiorcy i wynosi 2 lata - w przypadku małych i średnich przedsiębiorców oraz 3 lata - dla pozostałych przedsiębiorców.

Projekt noweli ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewiduje nową formę aktywizacji osób bezrobotnych, która ma umożliwić im zdobycie nowego tytułu zawodowego, tytułu czeladnika lub umiejętności zawodowych, na zasadach zbliżonych do kształcenia młodocianych, dla osób dorosłych, bez nawiązywania stosunku pracy - przygotowanie zawodowe dorosłych. Będzie się ono odbywać na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą i ewentualnie instytucją szkoleniową. Pracodawca, który przyjmie bezrobotnego na przygotowanie zawodowe będzie musiał wyznaczyć opiekuna o odpowiednich kwalifikacjach. Przygotowanie zawodowe będzie mogło mieć dwie formy, albo praktycznej nauki zawodu dorosłych - trwająca od 12 do 18 miesięcy lub przyuczenie do pracy dorosłych - trwające od 3 do 6 miesięcy.

Bezrobotny odbywający praktyczną naukę zawodu będzie otrzymywał stypendium finansowane z Funduszu Pracy, ale to nie wszystko - pomyślano również o pracodawcach. Będą oni mogli ubiegać się o refundację części kosztów poniesionych na uczestnika przygotowania zawodowego (w szczególności na materiały i surowce, eksploatację maszyn i urządzeń, odzież roboczą, posiłki regeneracyjne i inne środki niezbędne do realizacji programu przygotowania zawodowego dorosłych) - w wysokości 2% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny miesiąc aktywizacji dla jednej osoby. Dodatkowo, gdy uczestnik przygotowania zawodowego pomyślnie zda egzamin kończący przygotowanie, pracodawca - w terminie 3 miesięcy od daty zdania egzaminu - będzie mógł wystąpić do starosty z wnioskiem o wypłatę premii w wysokości 400 zł za każdy miesiąc realizacji programu przygotowania zawodowego dorosłych.

Pracodawca, który tworzy fundusz szkoleniowy może ubiegać się o refundację części kosztów ponoszonych z funduszu na szkolenia pracowników (obecnie refundacja dotyczy kosztów szkoleń ponoszonych na pracowników zagrożonych zwolnieniem z przyczyn dotyczących pracodawcy) w wysokości do 50% kosztów szkolenia (nie więcej jednak niż do wysokości 100% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy o refundację) na jedną osobę. Nowelizacja nie tylko zakłada udostępnienie refundacji za koszty szkoleń wszystkich pracowników (a nie tylko zagrożonych zwolnieniem), ale również podnosi maksymalny limit refundacji do 80% kosztów szkolenia (nie więcej jednak niż do wysokości 300% przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu zawarcia umowy) na jedną osobę - w przypadku osób w wieku 45 lat i więcej. Dodatkowo, obecny przepis pozwalający pracodawcy na ubieganie się o refundacje części kosztów szkolenia roboczego trwającego co najmniej 22 dni robocze oraz wynagrodzenia osoby skierowanej w zastępstwie osoby szkolącej się, zostanie „rozciągnięty” również na pracodawców, którzy nie tworzą funduszu szkoleniowego.

Projekt nowelizacji zakłada również dodatkową ulgę dla pracodawców zatrudniających osoby w wieku 50 lat i więcej. Jeśli pracodawca zatrudni taką osobą, która ponadto w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawała w ewidencji bezrobotnych - będzie zwolniony z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy (finansowanych ze środków pracodawcy - w 2008 r. w wysokości 2,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne) za tę osobę przez 12 miesięcy. Ponadto, pracodawca nie będzie musiał opłacać składek na Fundusz Pracy za osoby (m.in. pracowników, zleceniobiorców, osób wykonujących pracę nakładczą), które ukończyły odpowiednio 55 lat - w przypadku kobiet i 60 lat - w przypadku mężczyzn.

Omawiany projekt ustawy ma również wprowadzić zmiany do Kodeksu pracy, dotyczące długości okresu wypłaty wynagrodzenia chorobowego (finansowanego ze środków pracodawcy) za pracowników w wieku 50 lat i więcej. Jeśli przepisy nowelizacji wejdą w życie pracodawca będzie wypłacał tym pracownikom wynagrodzenie chorobowe tylko przez pierwsze 14 dni choroby w roku kalendarzowym, natomiast od 15. dnia choroby będzie im przysługiwał zasiłek chorobowy. Krótszy okres wypłaty wynagrodzenia chorobowego będzie dotyczył niezdolności do pracy z powodu choroby przypadających po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 lat.

 

Podstawa prawna:

Projekt ustawy o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 1196).