Pracownik z mocy prawa jest zobowiązany do dochowania w poufności informacji, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a są związane z wykonywaną pracą. Podstawę prawną zakazu konkurencji po ustaniu stosunku o pracę reguluje artykuł 1012 w zw. z art. 1011 kodeksu pracy.
Powyższy artykuł mówi o tym, że pracodawca i pracownik, który ma dostęp do bardzo ważnych informacji, które jeśliby zostały ujawnione mogłyby narazić pracodawcę na szkodę, mogą zawrzeć ze sobą umowę o zakazie konkurencji. W praktyce taka umowa jest dość często zawierana. Przeważnie ma to miejsce w firmach ubezpieczeniowych, kredytowych, czy agencjach nieruchomości.
Na mocy takiej ustawy pracownik nie może wykonywać działalności konkurencyjnej, jak również nie może być zatrudnionym w ramach stosunku pracy, bądź na innej podstawie na rzecz innej firmy, która prowadzi podobną działalność.
Czasami pracodawca nie podpisuje z pracownikiem umowy o zakazie konkurencji. Jednak nie zwalnia to pracownika z tego, że może on podjąć działalność podobną do tej jaką wykonywał u dotychczasowego pracodawcy. Dokładnie mówią o tym przepisy ustawy z dnia 16 stycznia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Czyn nieuczciwej konkurencji jest określony jako przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Przepis ma zastosowanie również do osób, które pracowały przez okres trzech lat od ustania stosunku o pracę, chyba, ze umowa stanowiła inaczej.
Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się wszystkie ważne informacje dotyczące firmy, które nie zostały podane do ogólnej wiadomości publicznej, jak na przykład informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa, oraz inne o wartości gospodarczej w stosunku, do których przedsiębiorca podjął działania celem zachowania ich poufności. Ochroną nie są objęte te informacje, do których każdy może mieć dostęp na podstawie ulotek, czy folderów reklamowych.
Pracodawca jeśli chce chronić swoje informacje, to przekazując je pracownikowi, powinien poinformować go, że są one poufne i nie wolno mu ich wykorzystywać do własnych celów, ani przekazywać osobom trzecim.
Wiedza, doświadczenie, umiejętności pracownika jakie nabył w trakcie świadczenia pracy nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa.
Pracownikowi za naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa grozi odpowiedzialność cywilna, a czasami nawet i karna. Oznacza to, że przedsiębiorca może żądać zaniechania niedozwolonych działań, usunięcia skutków tych działań, czy naprawienia wyrządzonej szkody (art. 18 ustawy). Z kolei na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy, osoba, która w innej pracy, bądź podczas prowadzenia własnej działalności wykorzystała posiadane informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa i jeżeli w ten sposób wyrządziła szkodę przedsiębiorcy, może ponieść karę grzywny, karę ograniczenia lub pozbawienia wolności do 2 lat.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...