W sytuacji dokonywania przez klientów zakupów z wykorzystaniem bonów wydanych przez sklep nieodpłatnie, podstawa opodatkowania podatkiem VAT powinna uwzględniać jedynie kwotę faktycznie otrzymaną przez sklep od klientów. Wartość nieodpłatnie wydanych bonów, wykorzystanych w ramach danej transakcji powinna zostać potraktowana jako rabat udzielony na rzecz klienta. Tym samym wartość nieodpłatnie wydanego bonu nie powinna być uwzględniona w podstawie opodatkowania podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.). podstawą opodatkowania jest obrót, rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Stosownie do art. 29 ust 4 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania zmniejsza się między innymi o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów.
W związku z powyższym, gdy klienci przy zakupie towarów realizują bony otrzymane bezpłatnie, w efekcie dokonują oni zakupu towarów po obniżonych cenach, a zatem sklep udziela im rabatu w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o VAT w wysokości wynikającej z nieodpłatnie wydanego bonu przyjętego przez sklep w ramach danej transakcji sprzedaży towarów.
Wynika to z faktu, że w momencie nieodpłatnego przekazania bonu sklep zobowiązuje się de facto do udzielenia rabatu w wysokości wynikającej z wartości nominalnej bonu w odniesieniu do transakcji sprzedaży, przy której klient wykorzysta taki bon. Nieodpłatnie wydany bon jest więc rodzajem znaku legitymacyjnego, uprawniającego jego posiadacza do uzyskania rabatu przy zakupie towarów w danym sklepie. W momencie przyjęcia do realizacji nieodpłatnie wydanego bonu, sklep nie uzyskuje więc w tej części zapłaty od klienta, a jedynie wywiązuje się z ciążącego na niej zobowiązania, podjętego już w momencie nieodpłatnego wydania bonu, a polegającego na zobowiązaniu się do udzielenia rabatu. Wartość nominalna bonu wyraża więc jedynie kwotę przyrzeczonego rabatu. W części, w jakiej nieodpłatnie wydany bon przyjmowany jest jako zapłata za towary, sklep nie uzyskuje więc faktycznie wynagrodzenia, czyli obniżeniu ulega kwota należna od klienta z tytułu sprzedaży towarów w ramach danej transakcji.
Zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udzielonych rabatów, w odniesieniu do transakcji, przy których klient realizuje nieodpłatnie wydane bony, Sklep powinien uwzględniać w podstawie opodatkowania jedynie kwotę faktycznie uzyskaną od klienta. W podstawie opodatkowania podatkiem VAT nie powinna być uwzględniana wartość nieodpłatnych bonów.
Zaprezentowane wyżej informacje wynikają wprost z przepisów ustawy o VAT, znajdują potwierdzenie zarówno w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe (np. interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPP1-443-785/10-5/AS), jak i w orzeczeniach sądów administracyjnych i wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich .
W związku z powyższym, gdy klienci przy zakupie towarów realizują bony otrzymane bezpłatnie, w efekcie dokonują oni zakupu towarów po obniżonych cenach, a zatem sklep udziela im rabatu w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o VAT w wysokości wynikającej z nieodpłatnie wydanego bonu przyjętego przez sklep w ramach danej transakcji sprzedaży towarów.
Wynika to z faktu, że w momencie nieodpłatnego przekazania bonu sklep zobowiązuje się de facto do udzielenia rabatu w wysokości wynikającej z wartości nominalnej bonu w odniesieniu do transakcji sprzedaży, przy której klient wykorzysta taki bon. Nieodpłatnie wydany bon jest więc rodzajem znaku legitymacyjnego, uprawniającego jego posiadacza do uzyskania rabatu przy zakupie towarów w danym sklepie. W momencie przyjęcia do realizacji nieodpłatnie wydanego bonu, sklep nie uzyskuje więc w tej części zapłaty od klienta, a jedynie wywiązuje się z ciążącego na niej zobowiązania, podjętego już w momencie nieodpłatnego wydania bonu, a polegającego na zobowiązaniu się do udzielenia rabatu. Wartość nominalna bonu wyraża więc jedynie kwotę przyrzeczonego rabatu. W części, w jakiej nieodpłatnie wydany bon przyjmowany jest jako zapłata za towary, sklep nie uzyskuje więc faktycznie wynagrodzenia, czyli obniżeniu ulega kwota należna od klienta z tytułu sprzedaży towarów w ramach danej transakcji.
Zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udzielonych rabatów, w odniesieniu do transakcji, przy których klient realizuje nieodpłatnie wydane bony, Sklep powinien uwzględniać w podstawie opodatkowania jedynie kwotę faktycznie uzyskaną od klienta. W podstawie opodatkowania podatkiem VAT nie powinna być uwzględniana wartość nieodpłatnych bonów.
Zaprezentowane wyżej informacje wynikają wprost z przepisów ustawy o VAT, znajdują potwierdzenie zarówno w interpretacjach wydanych przez organy podatkowe (np. interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPP1-443-785/10-5/AS), jak i w orzeczeniach sądów administracyjnych i wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich .
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...