Pracodawcy poszukujący kandydatów na stanowiska w swoich firmach nie powinni z góry odrzucać osób, które przekroczyły już 50. rok życia. Wraz z ich zatrudnieniem płyną dla właścicieli przedsiębiorstw określone korzyści i udogodnienia.
W prawie pracy odnajdziemy wiele zapisów, które z punktu widzenia przedsiębiorcy mogą okazać się bardzo korzystne. Zgodnie z art. 92 § 4 Kodeksu pracy, w przypadku zatrudnionego w wieku powyżej 50 lat złagodzeniu uległ obowiązek wypłacania chorobowego. Zamiast przez pierwsze 33 dni chorobowej niezdolności do pracy, przypadającej w danym roku kalendarzowym, pracodawca musi wypłacić takie świadczenie jedynie za 14 dni. Za wypłatę dotyczącą dni następnych odpowiedzialny jest już ZUS. Warto jednak pamiętać, iż ten zapis odnosi się jedynie do osób, które ukończyły 50. rok życia w poprzednim roku kalendarzowym bądź w latach wcześniejszych.
W przepisach regulujących kwestię pracy i zatrudnienia odnajdziemy także szereg ulg dla przedsiębiorców zatrudniających osoby w takim wieku, które skierował tam Powiatowy Urząd Pracy. Przykładem takiej ulgi może być np. przyjęcie osób do wykonania prac interwencyjnych, gdy refundowane są koszty związane z wynagrodzeniem oraz odprowadzeniem składki na ubezpieczenie społeczne. Podobnie gdy starosta skieruje osoby po 50. roku życia na staż nie przekraczający 6 miesięcy. Wtedy bezrobotny może liczyć na wypłatę stypendium, a pracodawca, który go przyjął na zwolnienie z finansowania jego składki, którą pokrywa państwo.
Gdy pracownik, który ukończył już 50 lat, w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawał w ewidencji bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy, to pracodawca nie ma obowiązku odprowadzania składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zwolnienie z tego obowiązku przysługuje jednak wyłącznie przez okres 12 miesięcy. Zwolnienie to może mieć charakter bezterminowy, gdy dotyczy kobiet, które ukończyły co najmniej 55 lat oraz mężczyzn którzy ukończyli co najmniej 60 lat.
Źródło: Gazeta Podatkowa / gospodarka.gazeta.pl
