Przepisy mówią, że wynagrodzenie powinno być wypłacane w formie pieniężnej wprost do rąk pracownika, dopuszczają jednak jeszcze inne możliwości, jak np. przelew bankowy.
Gdy pracodawca nie wypłaca nam pensji w odpowiedni sposób, po jego stronie powstaje odpowiedzialność odszkodowawcza. Pracownik może domagać się wypłacenia jej w formie właściwej, ponadto odsetek za czas zwłoki. Jeśli doszło do tego, że pracownik poniósł z tego tytułu szkodę, przysługuje mu także roszczenie o naprawienie szkody.
Najbardziej powszechną jest wypłata do rąk własnych pracownika. Wynagrodzenie powinno otrzymywać się przynajmniej raz w miesiącu, a data powinna ta być wcześniej ustalona i stała. Uregulować należy także sprawę miejsca, w którym wypłacana będzie pensja. Wszystko to powinno się znaleźć w regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania bądź w układzie zbiorowym pracy.
Wszelkiego rodzaju wypłaty w formie weksli, bonów, kuponów czy też inne są zakazane. Pracownik może otrzymać wynagrodzenie w formie innej niż pieniężna, tylko jeśli wyrazi na to zgodę w formie pisemnej bądź stanowi tak układ zbiorowy pracy.
Wypłata wynagrodzenia osobie trzeciej może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy legitymuje się ona pisemnym pełnomocnictwem od danej osoby. Jeśli chodzi zaś o małżonka danego pracownika, może on bez przeszkód odebrać wypłatę za żonę czy też męża, chyba że sam zainteresowany wyraźnie sprzeciwia się temu.
Jeśli pracownik złoży na piśmie stosowną deklarację, wynagrodzenie może zostać doręczone mu przez przekaz pocztowy. Wówczas poczta ma obowiązek doręczyć kwotę pieniężną: adresatowi pod wskazany adres, w przypadku osoby ubezwłasnowolnionej przedstawicielowi ustawowemu adresata, osobie pełnoletniej mieszkającej z adresatem.
W innej formie niż pieniężna, czyli np. w naturze, można wypłacić wynagrodzenie tylko w przypadku, gdy przewidują to ustawowe przepisy prawa pracy lub układ zbiorowy pracy oraz gdy dotyczy to części wynagrodzenia. Nie jest dopuszczalne wprowadzanie takiej formy zapłaty na podstawie umów o pracę czy też innych aktów.
Przepisy Kodeksu pracy jednoznacznie uznają jednak formę pieniężną za znacznie korzystniejszą dla pracownika.
(na podst. art. E. Łukasik / Serwis Pracowniczy / mojafirma.infor.pl)
Najbardziej powszechną jest wypłata do rąk własnych pracownika. Wynagrodzenie powinno otrzymywać się przynajmniej raz w miesiącu, a data powinna ta być wcześniej ustalona i stała. Uregulować należy także sprawę miejsca, w którym wypłacana będzie pensja. Wszystko to powinno się znaleźć w regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania bądź w układzie zbiorowym pracy.
Wszelkiego rodzaju wypłaty w formie weksli, bonów, kuponów czy też inne są zakazane. Pracownik może otrzymać wynagrodzenie w formie innej niż pieniężna, tylko jeśli wyrazi na to zgodę w formie pisemnej bądź stanowi tak układ zbiorowy pracy.
Wypłata wynagrodzenia osobie trzeciej może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy legitymuje się ona pisemnym pełnomocnictwem od danej osoby. Jeśli chodzi zaś o małżonka danego pracownika, może on bez przeszkód odebrać wypłatę za żonę czy też męża, chyba że sam zainteresowany wyraźnie sprzeciwia się temu.
Jeśli pracownik złoży na piśmie stosowną deklarację, wynagrodzenie może zostać doręczone mu przez przekaz pocztowy. Wówczas poczta ma obowiązek doręczyć kwotę pieniężną: adresatowi pod wskazany adres, w przypadku osoby ubezwłasnowolnionej przedstawicielowi ustawowemu adresata, osobie pełnoletniej mieszkającej z adresatem.
W innej formie niż pieniężna, czyli np. w naturze, można wypłacić wynagrodzenie tylko w przypadku, gdy przewidują to ustawowe przepisy prawa pracy lub układ zbiorowy pracy oraz gdy dotyczy to części wynagrodzenia. Nie jest dopuszczalne wprowadzanie takiej formy zapłaty na podstawie umów o pracę czy też innych aktów.
Przepisy Kodeksu pracy jednoznacznie uznają jednak formę pieniężną za znacznie korzystniejszą dla pracownika.
(na podst. art. E. Łukasik / Serwis Pracowniczy / mojafirma.infor.pl)
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...