Wykorzystanie przyczepy campingowej, która jest środkiem trwałym podlegającym amortyzacji, do czynności opodatkowanych VATem pozwala podatnikowi na obniżenie podatku należnego o cały podatek naliczony zwarty w fakturach stwierdzających jej nabycie.
W tej sytuacji nie ma zastosowania ograniczenie w odliczeniu, zawarte w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Stanowisko takie zajął Pierwszy Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej w postanowieniu z dnia 10.05.2007 r. nr PP/443-19/07.
Pytanie w tej sprawie zadał przedsiębiorca, który jest deweloperem i organizuje budowy budynków mieszkalnych w różnych miejscach. Przy obsłudze budowy zaś jest mu potrzebne między innymi odpowiednie zaplecze np.: dla przechowywania sprzętu czy do spożywania posiłków przez pracujących przy budowie pracowników. Taką rolę może często spełniać przyczepa campingowa znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie budowy. Chodziło o to czy w takim wypadku podatnik musi zastosować ograniczenie jak przy samochodach osobowych.
Urząd Skarbowy stwierdził, co następuje:
„(…)Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Jednak w myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Jednak przepis ten nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, tj. zaliczanych przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, na podstawie przepisów o podatku dochodowym (art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 cyt. ustawy można uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy z tytułu zużycia środka trwałego, dokonywane według zasad określonych w art. 22a – 22o, jednak pod warunkiem, że wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tego środka trwałego nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania albo zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Natomiast na podstawie art. 22a ust. 1 cyt. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
maszyny, urządzenia i środki transportu,
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, tj. umowy leasingu, zwane środkami trwałymi.
W przedmiotowej sprawie Podatnik, prowadzący firmę developerską, dokonuje zakupu przyczepy campingowej w związku z koniecznością obsługi budów. Z uwagi na fakt, że przyczepa ta została zakupiona na potrzeby prowadzonej działalności i zaklasyfikowana przez Podatnika jako środek trwały, o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż 1 rok, będzie ona podlegała amortyzacji. Dodatkowo można zauważyć, że będzie można w tej sytuacji uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy z tytułu zużycia tego środka trwałego (oczywiście dokonywane według zasad określonych w art. 22a – 22o ustawy), o ile wydatki na nabycie tej przyczepy nie zostaną przez Podatnika odliczone od podstawy opodatkowania albo zwrócone mu w jakiejkolwiek formie. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone interpretacją tut. Organu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych nr 2403-PDFD-415-23-07 wydaną dla Podatnika w dniu 30.04.2007 r.
Przechodząc na grunt podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca nie więcej jednak niż 6.000 zł – art. 86 ust. 3 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „samochodów osobowych” oraz „innych pojazdów samochodowych”, których nabycie podlega ograniczeniom w odliczaniu podatku naliczonego, zgodnie z cyt. art. 86 ust. 3. Dlatego też, zdaniem tut. Organu, należy posiłkować się w tym zakresie ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 40 tej ustawy samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu. Natomiast pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h (art. 2 pkt 33 cyt. ustawy). Przyczepa jest definiowana jako pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem.
Z powyższego wynika, iż przyczepa (także przyczepa campingowa) nie jest pojazdem samochodowym, a zatem jej nabycie nie podlega ograniczeniom, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie ma tu zastosowania ust. 4 tego przepisu, mówiący m.in. o pojazdach specjalnych.
Reasumując, jeśli przedmiotowa przyczepa, jako środek trwały podlegający amortyzacji, jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to Podatnikowi w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach stwierdzających jej nabycie, ponieważ nie ma zastosowania w tym przypadku ograniczenie w odliczeniu, zawarte w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. (…)”
Pełną treść postanowienia/decyzji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów
(Na podstawie: eGospodarka.pl)
