Zataczającą coraz szersze kręgi regresję odczuwają w szczególności pracownicy, którzy zagrożeni są utratą pracy bądź niekorzystnymi zmianami wynagrodzenia. Jest to efekt konieczności obniżania przez przedsiębiorców kosztów prowadzenia działalności gospodarczej. Z uwagi na podwyższenie ryzyka związanego z zatrudnieniem i prowadzeniem własnej firmy, Komisja Trójstronna pod koniec marca opracowała tzw. pakiet antykryzysowy.
W dokumencie pojawiają się propozycje nowych rozwiązań w zakresie prawa pracy, obejmując m.in. wynagrodzenia, czas pracy i umowy o pracę. Na jego podstawie 1 lipca 2009 r. Sejm uchwalił ustawę „O łagodzeniu skutków kryzysu gospodarczego”. Obecnie jest ona rozpatrywana przez Senat. Trzy kardynalne punkty, których dotyczy ustawa obejmują:
- pracodawców, którzy wskutek spadku sprzedaży zmuszeni są ubiegać się o dopłaty do pensji wypłacanych pracownikom,
- uelastycznienie czasu pracy, tak by był on dostosowany do potrzeb produkcyjnych przedsiębiorstwa,
- maksymalnie dwuletnie umowy na czas określony.
Warunkiem przyznania dopłaty do wynagrodzenia pracownika będzie jego dobrowolnie wyrażona zgoda na pracę w obniżonym wymiarze czasu pracy, jednak nie więcej niż o połowę, i za odpowiednio niższe wynagrodzenie. Pracownicy ci otrzymają równowartość 70 proc. zasiłku dla bezrobotnych (obecnie 402,50 zł). Z kolei pozostali, dla których cięcia wymiaru czasu pracy będą niższe, otrzymają proporcjonalnie mniejszy dodatek. Kolejnym progiem jest pensja minimalna (1276 zł), poniżej której nie może zejść łączna kwota wynagrodzenia i dopłaty. Wypłatami zajmie się Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Do kierowników terenowych oddziałów Funduszu będą trafiały wnioski o przyznanie świadczeń, które nie będą mogły być wypłacane dłużej niż przez 6 miesięcy.
Również przez pół roku z FGŚP będą otrzymywali pracownicy, którzy dobrowolnie zgodzą się na objęcie przestojem w przedsiębiorstwach, które taki przestój ogłoszą. W tym przypadku kwota świadczenia będzie wyższa (575 zł), natomiast pracodawca będzie zobligowany uzupełnić ją aż do progu pensji minimalnej.
Do końca 2011 roku wszyscy pracodawcy, po uzyskaniu zgody związków zawodowych lub przedstawicieli pracowników, będą mieli możliwość wydłużenia okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy. W takim przypadku pracodawca będzie zobligowany do ustalenia dwumiesięcznego harmonogramu czasu pracy, w którym zostanie określony indywidualny rozkład czasu pracy danego pracownika. Jeśli przy rozliczaniu okaże się, że pracownik nie przepracował całego określonego w umowie wymiaru czasu pracy, pracodawca będzie musiał wypłacić pełne przysługujące mu wynagrodzenie. Jeśli natomiast przekroczy wymiar czasu pracy, będzie mu przysługiwał dodatek za nadgodziny lub wolne.
Także od zgody związków zawodowych lub przedstawicieli pracowniczych będzie zależała możliwość modyfikowania przez pracodawcę czasu rozpoczęcia i zakończenia pracy. W tym względzie również pracownicy znajdujący się w szczególnej sytuacji życiowej (np. w przypadku opieki nad dzieckiem do 14. roku życia bądź niepełnosprawnym członkiem rodziny) będą mogli za pośrednictwem wniosku wystąpić o ustalenie indywidualnego rozkładu czasu pracy. Pracodawca będzie dysponował prawem odrzucenia wniosku, jednakże tylko i wyłącznie w przypadku, gdy będzie to niemożliwe ze względu na organizację pracy w firmie. Odrzucenie będzie wymagało pisemnego uzasadnienia.
Pracodawcy, których dotkną przejściowe trudności finansowe, a którzy zdecydują się na utworzenie funduszu szkoleniowego, będą mogli złożyć wniosek o refundację do 80 proc. kosztów szkolenia (maksymalnie za 6 miesięcy) i studiów podyplomowych (maksymalnie za 1 rok). Kwota ta nie będzie mogła przekroczyć trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Jeżeli pracownik odbywający szkolenie bądź studia podyplomowe będzie wykonywał swą pracę w obniżonym wymiarze czasu lub nie wykonywał jej wcale ze względu na przestój, otrzyma stypendium w wysokości 575 zł, jednakże tylko wówczas, gdy bieżące bądź przyszłe potrzeby firmy uzasadnią przestój lub obniżenie wymiaru czasu pracy.
Do 2011 roku umowy o pracę na czas określony nie będą mogły być zawierane na czas dłuższy niż 24 miesiące. Jeżeli termin rozwiązania umowy na czas określony, która zostanie zawarta przed wejściem w życie ustawy, przypadnie po 31 grudnia 2011 r. pracodawca nie będzie musiał przekształcać jej w umowę stałą.
O dodatki płacowe i refundację szkoleń będą mogły ubiegać się te przedsiębiorstwa, w których sprzedaż spadła o minimum ¼ w przeciągu 3 kolejnych miesięcy po 1 lipca 2008 r. w porównaniu z tymi samymi 3 miesiącami w 2007 r. Warunkiem będzie również regularne opłacanie zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy. Jednak nie tylko pracodawcy, których przedsiębiorstwa nie znajdowały się w trudnej sytuacji finansowej 1 lipca 2008 r. oraz ci, którzy opracowali program naprawczy mający poprawić kondycję swoich firm. Zaświadczenia o spełnieniu w/w warunków pracodawcy będą mogli uzyskać od ministra skarbu państwa, ministra gospodarki bądź marszałka województwa.
Źródło: blog.ifirma.pl
