Urlop okolicznościowy

Pracodawca jest zobowiązany udzielić urlopu okolicznościowego pracownikowi ze względu na szczególne sytuacje osobiste. Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikowi zwolnień od pracy (Dz. U. Nr 60, poz. 281 ze zm.) pracownik ma prawo do jednego bądź dwóch dni wolnego.

Pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi dwóch dni urlopu w wypadku gdy pracownik bierze ślub lub urodzi mu się dziecko. Udzielić go musi również w wypadku śmierci małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma oraz macochy.

Jeden dzień urlopu okolicznościowego należy się pracownikowi w razie ślubu dziecka lub jego śmierci oraz w momencie zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babci, dziadka oraz osoby będącej na utrzymaniu pracownika, czy też pod jego opieką.

Od wagi zdarzenia oraz pokrewieństwa z pracownikiem zależy ilość dni urlopu. Jeżeli pracownik jest w trakcie urlopu wypoczynkowego a termin zdarzenia okolicznościowego pokrywa się z tym urlopem, dni wolne nie należą się.

Pracodawca nie może odmówić urlopu okolicznościowego. Pracownik zaś zobowiązany jest dostarczyć odpowiedni dokument który potwierdzi zaistniałe zdarzenie uprawniające do urlopu okolicznościowego (np. akt zgonu, świadectwo urodzenia dziecka).

Za urlop okolicznościowy należy się pracownikowi wynagrodzenie. Oblicza się je według wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.


Źródło: vat.pl / pit.pl / bankier.pl