Udana współpraca pomiędzy dwoma podmiotami biznesowymi polega między innymi na obopólnym zaufaniu. Dobrze jeżeli współpraca zostanie poprzedzona podpisaniem specjalnej umowy o zachowaniu poufności NDA (Non- Disclosure Agreement).
Na podstawie umowy strony, które taką umowę podpisały zobowiązują się do wymiany poufnych materiałów bądź wiedzy z zastrzeżeniem, że nie wolno im ich dalej rozpowszechniać. Najczęściej umowy o zachowaniu poufności są zawierane pomiędzy przedsiębiorstwami i/lub osobami prywatnymi. W celu dalszego rozwoju relacji biznesowych muszą one zrozumieć wykorzystywane u siebie procesy oraz rozwiązania. Umowy mogą mieć charakter wzajemny (obie strony są zobowiązane do utrzymania tajemnicy) i jednostronny (tylko jedna strona jest zobowiązana do utrzymania tajemnicy).
Co powinno znaleźć się w umowie o poufności?
Umowę o NDA można podpisać na dwa sposoby: jako samodzielny kontrakt lub jako osobny paragraf innej umowy i nie ma tutaj znaczenia jej rodzaj.
W ramach ustaleń jakie zawrą między sobą strony, powinny znaleźć się dokładne wiadomości mówiące o tym jakie informacje podlegają ochronie. Poza tym należy dokładnie określić procedurę jaka będzie obowiązywała w razie zwolnienia od obowiązku zachowania tajemnicy. Dobrze jeśli będą podane konsekwencje jakie grożą w momencie kiedy obowiązek zachowania poufności zostanie naruszony.
Ponadto dobrze jest określić w szczegółowy sposób obowiązki podczas przekazywania informacji, aby nie trafiły one w posiadanie osób trzecich.
W większości zawieranych umów o poufności znajdują się informacje o grożących sankcjach za naruszenie umowy. Są to przeważnie kary umowne, które czasami trzeba zapłacić stronie na rzecz, której zostały one zastrzeżone, nawet jeżeli nie poniosła ona żadnej szkody. Wysokość kar umownych może wahać się od kilku do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych i może być zastrzeżona za każde naruszenie umowy.
Najczęściej występujące błędy
Niekiedy umowa o poufności może zawierać błędy. Najczęściej pojawiającymi się błędami w tego typu umowach jest fakt, że zawierają one zbyt mało precyzyjnych informacji dotyczących stron pomiędzy, którymi zawierana jest dana umowa.
Czasami zostaje też źle określony zakres informacji poufnych.
Prześledźcie sobie geniusz Appla i Steve'a Jobsa. Ta poufność przekłada się później na wielki zysk w przypadku innowacji. Nawet sam Jobs oglądał nowe produkty pod czarnym prześcieradłem we własnym domu xD
