Sprzedaż i przyjmowanie bonów - jak prawidłowo je rozliczać?

Coraz więcej sklepów tworzy własne bądź honoruje różne sieciowe bony towarowe. W niektórych placówkach odbywa się też ich sprzedaż, by konsument mógł np. komuś je podarować w prezencie. Pojawia się jednak pytanie – w którym momencie powstaje obowiązek podatkowy? W momencie sprzedania bonu czy przyjęcia go do realizacji?

Bonu nie można kwalifikować ani jako rzeczy, ani usługi, ani prawa majątkowego. Jest jedynie zamiennikiem pieniądza uprawniającym do otrzymania towaru bądź wykonania usługi o wartości na nim oznaczonej. W związku z tym sprzedaży bonu nie można traktować jak sprzedaży usługi czy wydania towaru. W takim momencie nie powstaje więc żaden przychód podatkowy. Zapłatę od klienta za bon należy traktować jako zaliczkę na poczet późniejszego wydania towaru bądź wykonania usługi. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 4 pkt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych, okresach sprawozdawczych.

Obowiązek podatkowy w transakcjach z użyciem bonu pojawi się dopiero wtedy, gdy tym substytutem pieniądza konsument ureguluje powstały rachunek. Pamiętajmy ponadto, że jeśli łączna wartość brutto zakupionych towarów będzie niższa od wartości nominalnej bonu, wówczas nadwyżka wartości bonu ponad cenę zakupionych towarów będzie stanowiła przychód podatkowy. Ten również pojawi się w momencie wymiany bonu na towar.

Jeśli sprzedany klientowi bon nie zostanie przez niego wykorzystany, wówczas spółka - na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – może rozpoznać przychód w wysokości niewykorzystanej przez klienta wartości bonu na ostatni dzień okresu rozliczeniowego.

Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje skarbowe, m.in. dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPB5/423-77/11-2/RS.