Spór zbiorowy

Spór zbiorowy powstaje w chwili, gdy związek zawodowy zwróci się do pracodawcy z określonym żądaniem. Pracodawca musi w ciągu 3 dni ustosunkować się do żądań pracowników, a jeśli tego nie zrobi powinien podjąć rokowania, które mają doprowadzić do rozwiązania sporu.

Pierwszym etapem rozwiązywania sporu są rokowania, gdzie pracodawca musi powiadomić właściwego inspektora pracy o powstaniu sporu. W przypadku, gdy pracodawca odmawia podjęcia rokowań istnieje możliwość ogłoszenia strajku. Rokowania kończą się podpisanie przez strony porozumienia, a gdy te nie zostanie osiągnięte sporządzany zostaje protokół rozbieżności.

W kolejnym etapie, gdy strona wszczynająca spór podtrzymuje swoje żądania bierze udział mediator. Strony wspólnie wybierają mediatora, jeśli jednak w ciągu 5 dni nie zdołają dokonać wyboru, mediatora wyznacza minister pracy z listy mediatorów.

Związek zawodowy może również dochodzić żądań przed kolegium arbitrażu społecznego, którego orzeczenia zapada większością głosów.

Głównym celem sporu zbiorowego jest zapobiegnięcie akcji strajkowej, który może być ogłoszony w czasie, gdy żądania strony nie zostaną  uwzględnione.