Reguły Incoterms, czyli o klauzulach umownych obrotu międzynarodowego

W obrocie handlowym na skalę międzynarodową musimy pamiętać o dopełnieniu licznych obowiązków i powinności. W handlu międzynarodowym używa się terminu Incoterms na określenie zapisanych skrótowo ogólnych klauzul umownych.

Incoterms normuje m.in. kwestie miejsca i sposobów dostawy towarów oraz zasad jego ubezpieczenia. Reguły Incoterms ustaliła i zebrała międzynarodowa izba handlowa.

Na podstawie Incoterms wyróżnia się 13 podstawowych reguł obrotu międzynarodowego, które obowiązują przede wszystkim w krajach europejskich. Ich oznaczenia to:
 
1. Ex works (EXW) - z zakładu;
2. Free Carrier (FCA - oznaczone miejsce;
3. Free On Board (FOB) - oznaczony port załadunku;
4. Free Alongside Ship (FAS) - oznaczony port załadunku;
5. Carriage Paid To (CPT) - przewoźne opłacone do, oznaczone miejsce przeznaczenia;
6. Cost and Freight (CFR) - koszt i fracht, oznaczony port przeznaczenia;
7. Cost, Insurance and Freight (CIF) - koszt, ubezpieczenie i fracht, oznaczony port przeznaczenia;
8. Carriage and Insurance Paid To (CIP) - przewoźne i ubezpieczenie opłacone do określonego czasu, oznaczone miejsce przeznaczenia;
9. Delivered At Frontier (DAF) - dostarczone na granicę, oznaczone miejsce;
10. Delivered Ex Quay (DEQ) - dostarczone na nabrzeże, oznaczone miejsce;
11. Delivered Ex Ship (DES) - dostarczone na statku, oznaczony port przeznaczenia;
12. Delivered Duty Paid (DDP) - dostarczone cło opłacone, oznaczone miejsce przeznaczenia;
13. Delivered Duty Unpaid (DDU) - dostarczone cło nieopłacone, oznaczone miejsce przeznaczenia.

Największe znaczenia ma reguła pierwsza - Ex Works - która wskazuje na miejsce odbioru towaru, co może warunkować właściwość sądu, który będzie rozpatrywał nasze roszczenia związane z umową.