18 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy orzekł, że pracownikowi, który został przywrócony do pracy przez sąd w wyniku ustalenia, iż wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony było nieuzasadnione lub naruszało przepisy Kodeksu pracy, nie przysługuje odszkodowanie na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.
Pracownikowi, który został przywrócony do pracy na poprzednich warunkach i podjął pracę w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku, przysługuje, na podstawie art. 47 Kodeksu pracy, tylko wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Przepisy tego artykułu stanowią, że pracownikowi przywróconemu do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, jednak nie więcej niż za 2 miesiące. W przypadku, gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące pracownikowi przysługuje wynagrodzenia za nie więcej niż 1 miesiąc.
Wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy przysługuje pracownikom, z którymi rozwiązano umowę w sytuacji gdy:
- pracownikowi pozostaje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego;
- pracownica była w ciąży lub w trakcie urlopu macierzyńskiego.
Zasada ta ma zastosowanie także w przypadku rozwiązania umowy o pracę z ojcem wychowujący dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego lub wówczas gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego.
Źródło: Płace w firmie / egospodarka.pl
