Dzięki organizowaniu prac interwencyjnych, do których zatrudniani są bezrobotni, przedsiębiorcy mogą m.in. uzyskać kompensację części wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne.
Prace interwencyjne definiuje się jako zatrudnienie przez pracodawcę bezrobotnego skierowanego z urzędu pracy, którego podstawą jest umowa zawarta ze starostą, a której celem jest udzielenie wsparcia osobom znajdującym się w trudnej sytuacji na rynku pracy.
Co więcej, przepis obowiązuje również przedsiębiorców niezatrudniających pracowników na zasadach przewidzianych dla pracodawców przed Kodeks pracy. Dzięki temu umowę ze starostą o zatrudnienie określonej liczby bezrobotnych mogą zawrzeć także te podmioty, które zatrudniają wyłącznie zleceniobiorców, wykonawców umów o dzieło czy stosujące samozatrudnienie. Ograniczenia dotyczą głównie pracodawców, na rzecz których mają być wykonywane prace interwencyjne.
Pracodawca, który decyduje się na zawarcie umowy o prace interwencyjne może uzyskać częściową refundację kosztów wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia zatrudnionych na jej podstawie pracowników. Ponadto powiatowy urząd pracy może sfinansować badania lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na przydzielonym stanowisku. Jednak pokrycie pozostałych kosztów leży już w gestii pracodawcy.
Wśród korzyści wynikających dla pracodawcy należy wspomnieć o możliwości uzyskania jednorazowego wsparcia wynoszącego 150 proc. przeciętnej płacy. Warunkiem jego przyznania jest zatrudnianie przez okres co najmniej sześć miesięcy bezrobotnego, z którym umowa została przedłużona na co najmniej kolejne pół roku, a który przez cały czas jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy. Co istotne, decyzja dotycząca przyznania wsparcia ze strony starosty ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że nawet po spełnieniu wszystkich kryteriów, starosta może odmówić pracodawcy wsparcia. Ten może się zabezpieczyć poprzez zaznaczenie w umowie zobowiązania starosty do przyznania jednorazowej refundacji.
Ponadto, pracodawca który zatrudnia osoby powyżej 50 roku życia może otrzymać zwrot nakładów poniesionych na ich wynagrodzenie i składki ubezpieczeniowe, jednak nie dłużej niż przez 4 lata. Wówczas ulega zmianie częstotliwość naliczania zwrotów – pracodawcy refundowany jest co drugi miesiąc pracy danego pracownika.
Przy ustalaniu wysokości refundacji wyznaczane są dwa progi. Tym samym zwrot może wynosić do 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, jeżeli spełnia warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego lub do 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, jeżeli nie spełnia ww. warunków.
Źródlo: Serwis Prawno-Pracowniczy / mojafirma.infor.pl
