Odebranie od pracownika pisemnego oświadczenia, np. w którym ten zobowiązuje się, że już nigdy więcej nie przyjdzie do pracy nietrzeźwy, by z jednej strony darować mu przewinienie, a z drugiej wykorzystać to pismo w przyszłości do zwolnienia dyscyplinarnego, może być dla pracodawcy nieskuteczne.
W ewentualnym sporze sądowym z pracownikiem pokazywanie tego typu podstępnie uzyskanych pism może nie zyskać akceptacji sędziów. Istnieje prawdopodobieństwo, że zostanie to uznane za czynienie użytku ze swego prawa, sprzecznego z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem lub z zasadami współżycia społecznego. Zabrania tego art. 8 Kodeksu pracy. Pracodawca, który przyłapał pracownika w stanie nietrzeźwości, powinien natychmiast podjąć odpowiednie kroki (np. uniemożliwić takiej osobie kontynuowania pracy, utrwalić w formie protokołu zeznania świadków), a nie odbierać pisma będące elementami jakichkolwiek porozumień, np. darowania winy, pod warunkiem, że pracownik już nigdy więcej nie przyjdzie pijany. Natomiast trzymanie takiego oświadczenia „na podkładkę” do ewentualnego zwolnienia dyscyplinarnego na niewiele może się zdać – pracodawca ma bowiem tylko miesiąc na rozwiązanie umowy z pracownikiem od momentu przyłapania go na przebywaniu w zakładzie w stanie nietrzeźwości.
(na podst. „Rzeczpospolita”)
(na podst. „Rzeczpospolita”)
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...