Przedsiębiorcy często na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej najmują samochody. W związku z tym ponoszą pewne wydatki, które mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jednak czy można je zaliczyć w całości, czy tylko w pewnej określonej części?
W celu uzyskania odpowiedzi na to pytanie należy ustalić, czy dany pojazd dla potrzeb podatku dochodowego stanowi samochód osobowy, czy samochód ciężarowy. Pomocą w tym rozstrzygnięciu może być definicja pojazdu osobowego, która została zawarta w art. 7 ust.1 ustawy z 15 kwietnia 2011 roku o zmianie ustawy o rachunkowości i niektórych innych ustaw.
Samochód osobowy
Zgodnie z powyższą definicją samochód osobowy to taki, który posiada dopuszczalną masę całkowitą nie przekraczającą 3,5 tony, którego konstrukcja została przeznaczona do przewozu osób w liczbie nie wyższej niż 9 łącznie z kierowcą. Wyłączone są z tego między innymi pojazdy wielozadaniowe, vany, pojazdy z otwartą częścią ładunkową, oraz inne pojazdy, które zostały przystosowane do przewozu ładunku.
Pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie nie przekraczającej 3,5 tony może zostać zaliczony do samochodu ciężarowego jedynie na podstawie dodatkowego badania technicznego, które zostanie przeprowadzone w okręgowej stacji kontroli pojazdów. Wykonanie badania musi zostać potwierdzone wydanym przez stację zaświadczeniem. Ponadto w dowodzie rejestracyjnym pojazdu powinna znaleźć się adnotacja o spełnieniu przez pojazd potrzebnych wymagań.
Ustalenie statusu pojazdu samochodowego jest bardzo ważne z punktu podatku dochodowego. Chodzi o to, że przepisy ustaw o podatku dochodowym znacznie ograniczają możliwość zaliczenia w całości do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które są związane z użytkowaniem samochodów osobowych między innymi z umowy najmu lub dzierżawy.
W myśl art. 16 ustawy o PDOP kosztami uzyskania przychodów nie będą wydatki związane z użytkowaniem samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, który nie wchodzi w skład majątku podatnika, w części jaka przekracza kwotę wynikającą z przemnożenia liczby kilometrów (faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika), oraz stawki za 1 kilometr przebiegu (stawka określona w odrębnych przepisach). Faktyczny przebieg pojazdu jest ustalany na podstawie ewidencji prowadzonej przez podatnika.
Ewidencja przebiegu pojazdu musi być również prowadzona w stosunku do pojazdów najmowanych, czy też dzierżawionych. Podatnik do kosztów uzyskania przychodów może doliczyć jedynie wydatki poniesione do wysokości kwoty jaka wynika z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu ze stawką za 1 kilometr.
Ograniczenia, które zostały wyżej podane nie dotyczą eksploatacji najmowanych lub dzierżawionych pojazdów osobowych z napędem elektrycznym (brak parametru pojemności silnika). Z powyższego wynika, że eksploatacja z umowy najmu pojazdu o napędzie elektrycznym pozwala na zaliczenie całości poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...