Z przepisów podatkowych wynika wprost, że mimo okresowej przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej (i wykorzystaniu w niej składnika majątku) możliwa jest kontynuacja amortyzacji. Zarówno w przypadku działalności sezonowej, jak i np. przestojem produkcyjnym w firmie.
O możliwości korzystania z amortyzacji we wskazanych wyżej przypadkach mówią art. 16h ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT oraz art. 22h ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, które określają zasady amortyzacji środków trwałych używanych sezonowo. W takim przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustalamy przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy sezonu albo przez 12 miesięcy w roku.
Jako podstawę prawną wskazać można choćby interpretację II Mazowieckiego Urzędu Skarbowego z 5 lipca 2005 r. (1472/ROP1/423-185-150/05/PS). Stwierdzono w niej, że „w przypadku okresowego braku wykorzystywania posiadanych środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej, dokonywane w tym okresie odpisy amortyzacyjne stosownie do treści wyżej przywołanych art. 15 ust. 1 i art. 16 ust 6 ww. ustawy o CIT stanowią koszt uzyskania przychodu”.
Źródło: "Rzeczpospolita"
