Umowa ta ze względu na osobę udzielającą leasingu dzieli się na leasing bezpośredni i pośredni, a ze względu na na skutki podatkowe - operacyjny i kapitałowy.
W kontaktach z producentami dóbr zbywalnych spotykamy się z leasingiem bezpośrednim. Ma on za zadanie kredytować nabywców towarów produkowanych przez leasingodawcę. Często występuje u producentów samochodów i prawie wszyscy producenci droższych środków trwałych używają tej formy dofinansowania dystrybucji.
Na rynku polskim przeważa leasing pośredni. W tej umowie występuje wyspecjalizowana firma leasingowa, która ma za zadanie zakupić dla leasingobiorcy daną rzecz, aby ją później wynajmować. Ta forma leasingu jest droższa od leasingu bezpośredniego.
Leasing kapitałowy wyróżnia się tym, że przez cały okres trwania umowy, przedmiot umowy traktowany jest jako własność leasingobiorcy. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest odpowiedni sposób ewidencji i przeliczenia wydatków związanych z leasingiem.
Leasing operacyjny jest najczęścien wybierany przez kilientów firm leasingowych, ponieważ rodzi najkorzystniejsze skutki podatkowe u korzystającego.
