Kiedy można dokumentować zagraniczną dostawę towaru

Czy aby uznać transakcję za wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, firma sprzedająca go musi znać miejsce jego przeznaczenia?

Jedna ze spółek miała następującą wątpliwość. Sprzedawała towary za granicę, ale dopóki nie poznała ich miejsca przeznaczenia i nie wyjechały one z magazynku, uznawała je za sprzedaż krajową i wystawiała fakturę opłacaną przez nabywcę. Gdy uzyskała informację o miejscu przeznaczenia towarów, dokonywała korekty faktur i odpowiednio kwalifikowała transakcję (np. eksport, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). Organ podatkowy, któremu przedstawiono tę sytuację, uznał, że firma nie postępuje prawidłowo, jednak przeciwne zdanie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w rozpatrzeniu skargi na taką interpretację.

NSA stwierdził, że aby uznać transakcję za eksport albo wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, to ich wywóz nie musi być bezpośrednim następstwem dostawy towarów. Kontrahent ma prawo wywieźć towar po upływie określonego czasu, a nie niezwłocznie po odebraniu go z magazynku sprzedawcy. Nie ma bowiem przepisów mówiących o ograniczeniach czasowych na wywóz towaru za granicę (wyjątek stanowią nie mające tu zastosowania przepisy dot. eksportu detalicznego).


Źródło: „Rzeczpospolita”