Urząd skarbowy podczas kontroli ma prawo uznać księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną. Spowoduje to dla firmy poważne konsekwencje. W jakich okolicznościach fiskus może naszej księdze nadać taką „łatkę”?
Księga uznawana jest za rzetelną, gdy odzwierciedla stan rzeczywisty. W przypadkach „jeśli zapisy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów opierają się na dowodach nieodzwierciedlających rzeczywistych zdarzeń lub księga nie rejestruje wszystkich zdarzeń, to należy traktować ją jako nierzetelną, a w konsekwencji nie może ona stanowić dowodu w postępowaniu podatkowym” – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 marca 2002 r. (sygn. akt. SA/Rz 818/2000).
W przypadku zakwestionowania rzetelności księgi, urząd skarbowy może sam oszacować dochód firmy. Może to zrobić jednak tylko w przypadku, gdy dowody zebrane w toku postępowania kontrolnego pozwolą na określenie podstawy opodatkowania (art. 23 par. 2 ordynacji podatkowej).
Warto dodatkowo zapoznać się ze szczegółowym wyliczeniem tych uchybień, które nie powodują zakwestionowania rzetelności tego dokumentu. Są one podane w rozporządzeniu ministra finansów ws. prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zgodnie z nim, księgę uznaje się za rzetelną również, gdy:
• niewpisane lub błędnie wpisane kwoty przychodu nie przekraczają łącznie 0,5 % przychodu wykazanego w księdze za dany rok podatkowy lub przychodu wykazanego w roku podatkowym do dnia, w którym naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej stwierdził te błędy, lub
• brak właściwych zapisów jest związany z nieszczęśliwym wypadkiem lub zdarzeniem losowym, które uniemożliwiło podatnikowi prowadzenie księgi, lub
• błędy spowodowały podwyższenie kwoty podstawy opodatkowania, z wyjątkiem błędów polegających na niewykazaniu lub zaniżeniu kosztów zakupu materiałów podstawowych, towarów handlowych oraz kosztów robocizny, lub
• podatnik uzupełnił zapisy lub dokonał korekty błędnych zapisów w księdze przed rozpoczęciem kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub przez organ kontroli skarbowej, lub
• błędne zapisy są skutkiem oczywistej omyłki, a podatnik posiada dowody księgowe odpowiadające ustalonym warunkom.
Źródło: "Rz"
