Gdy organ podatkowy ustali wartość początkową środka trwałego, a decyzja ta nabierze charakteru ostatecznego, wówczas ta wartość jest podstawą do dokonywania kolejnych odpisów amortyzacyjnych, także w dalszych latach podatkowych.
Jak stanowi art. 128 ordynacji podatkowej, decyzje, od których nie przysługuje odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Ta zasada służy pewności obrotu prawnego.
Tak więc ustalona wartość początkowa środka trwałego przez organ podatkowy jest kwotą wyjściową dla kolejnych opisów amortyzacyjnych.
Nie oznacza to jednak, że ustalona przez podatnika wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej nie może się już zmienić. Zmiana taka może zaistnieć gdy:
- podatnik poniesie wydatki na ulepszenie środka trwałego (art. 16g ust. 13 ustawy o CIT),
- podatnik dokona aktualizacji wyceny środków trwałych na warunkach, które określi minister finansów na mocy delegacji ustawowej (art. 15 ust. 5 ustawy o CIT),
- nastąpi trwałe odłączenie od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej (art. 16g ust. 16 ustawy o CIT).
Chodzi jednak tylko i wyłącznie o środki trwałe, bowiem ustawa o CIT nie mówi nic o możliwości aktualizacji, ulepszenia lub odłączenia w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych.
